Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/668 K.2024/2216

Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 03.05.2021 tarihli iddianamesi ile hükümlü hakkında 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanunu'nun (6136 sayılı Kanun) 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca açılan dava neticesinde Samsun 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.05.2021 tarihli kararı ile 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin birinci fıkrası,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 375,00 TL ve 60,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmalarına ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 24.06.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 10.01.2022 tarihli ve 2021/16364 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.01.2022 tarihli ve KYB-2022/6650 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.01.2022 tarihli ve KYB-2022/6650 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“ 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61. maddesinin 5. fıkrasında "...Yukarıdaki fıkralara göre belirlenen ceza üzerinden sırasıyla teşebbüs, iştirak, zincirleme suç, haksız tahrik, yaş küçüklüğü, akıl hastalığı ve cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplere ilişkin hükümler ile takdiri indirim nedenleri uygulanarak sonuç ceza belirlenir.." şeklinde yer alan düzenleme ile sonuç cezanın nasıl belirleneceğinin düzenlendiği,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Basit yargılama Usulü" başlıklı 251/3. maddesinde yer alan "Beyan ve savunma için verilen süre dolduktan sonra mahkemece duruşma yapılmaksızın ve Cumhuriyet savcısının görüşü alınmaksızın, Türk Ceza Kanununun 61 inci maddesi dikkate alınmak suretiyle, 223 üncü maddede belirtilen kararlardan birine hükmedilebilir.

Mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenlemede ise indirim oranının sonuç ceza belirlendikten sonra uygulanması gerektiğinin anlaşılması karşısında,

Mahkemesince sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13/4. maddesi ve 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi gereğince hükmolunan 25 gün karşılığı adli para cezasından, 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılarak belirlenecek olan 18 gün adli para cezasının anılan Kanun’un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden, 360,00 Türk lirası adli para cezasına çevrilmesi gerekirken, önce adli para cezasına çevrilip sonrasında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddesi gereğince 1/4 oranında indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”

Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun'un "Basit yargılama usulü" başlıklı 251 inci maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan üçüncü fıkrası;

"(3) Beyan ve savunma için verilen süre dolduktan sonra mahkemece duruşma yapılmaksızın ve Cumhuriyet savcısının görüşü alınmaksızın, Türk Ceza Kanununun 61 inci maddesi dikkate alınmak suretiyle, 223 üncü maddede belirtilen kararlardan birine hükmedilebilir. Mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir."

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. Hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca tayin edilen cezadan 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca takdiri indirim nedenleri uygulandıktan sonra belirlenen sonuç ceza üzerinden 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereği indirim uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Samsun 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.05.2021 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

“Sanığın 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği 1 ay hapis ve 5 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 25 gün hapis ve 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereği 1/4 indirim yapılarak 18 gün hapis ve 3 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanık hakkında belirlenen 18 gün hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği günlüğü 20,00 TL'den paraya çevrilerek 360,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanık hakkında belirlenen 3 gün adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği günlüğü 20,00 TL'den paraya çevrilerek 60,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına,”