Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/809 K.2024/1223

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının 09.01.2017 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama ve tehdit suçlarından kamu davası açılmıştır. 2.Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.07.2017 tarihli kararıyla sanık hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama ve tehdit suçlarından beraat kararı verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi 01.06.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının ve katılan vekilinin istinaf başvurularının kabulü ile tehdit ve kasten yaralama suçlarının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğu kabul edilerek hüküm kurulmasına yer olmadığına; cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi, mahkumiyete yeter delil olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay; katılanın arkadaşlarıyla kafede otururken aracına bakmak için dışarıya çıktığı sırada kafenin sahibi olan sanığın katılanın boynuna sarılarak merdivenden ikinci kata çıkardığı ve depoya kilitleyerek darp edip tehdit ettiği iddiasına ilişkindir. 2.Adli tıp raporuna göre; katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralandığı tespit edilmiştir. Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay yerini gösterir kamera kayıtlarının olmaması, olayı tam olarak gören herhangi bir tanığın bulunmaması ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği yüklenen suçun sanık tarafından işlediğinin sabit olmadığı gerekçesiyle atılı suçlardan beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Katılanın beyanı, tanık M.K ve F.Ç'nin anlatımları, sanık savunmaları, adli tıp raporu ile tüm dosya kapsamındaki diğer deliller birlikte değerlendirilerek sanığın katılanı boynundan tutup depoya götürerek darp edip tehdit etmek suretiyle cebir ve tehdit yoluylu kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği gerekçesiyle sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Tebliğname yönünden;

Sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmeyerek olay günü kafede olmadığını, karşı tarafta bulunan balıkçıda bulunduğunu, müştekinin kendisine iftira attığını söylemiş ve dinlettiği tanıklar sanığın olay sırasında kafede olmadığını beyan etmişler ise de, katılanın arkadaşı olan tanık M. mağdurun lavabo ihtiyacı için dışarı çıktığını, tekrar döndüğünde yüzünün kızarmış olduğunu gördüğünü, sorduğunda kafe sahibinin "sen bana neden sert sert bakıyorsun" diyerek boğazına sarılıp üst kata çıkarıp orada darp ettiğini, ona silah ve mermi gösterdiğini anlattığını beyan ettikleri anlaşıldığından Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

B.Sanık müdafinin temyiz talepleri yönünden;

1. Katılanın arkadaşı olan tanık M.K. ve F.Ç, katılanın dışarı çıktığını, tekrar döndüğünde yüzünün kızarmış olduğunu, sorduklarında kafe sahibinin "sen bana neden sert sert bakıyorsun" diyerek boğazına sarılıp üst kata çıkarıp orada darp ettiğini, ona silah ve mermi gösterdiğine ilişkin müştekinin kendilerine anlattığını beyan etmişlerdir.

2. Sanığın, katılan ile herhangi bir husumeti olmaması sebebiyle katılanın, sanığa iftira atması için bir sebep bulunmaması, tanıkların doktor raporu ile de doğrulanan anlatımları ve dosyadaki diğer deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın, katılanı bulunmadığı bir yere zorla götürmek suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği anlaşılmakla; sanık müdafinin temyiz sebepleri reddedilmiş ve sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi 01.06.2018 tarihli ve 2017/2468 Esas sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,