Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/810 K.2023/9534

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Dursunbey Cumhuriyet Başsavcılığının 06.03.2017 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü ve 54 üncü maddeleri uyarınca ayrıca sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86'ıncı maddesinin ikinci ve üçüncü maddesinin (a) bendi ile 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2.Dursunbey Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2017 tarihli kararı ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a), bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Dursunbey Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2017 tarihli kararı ile sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi uyarınca 3'er kez ayrı ayrı 3.000,00'er TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve Ceza Muhakemesi Kanunun 231 inci maddenin altıncı fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına karar verilmiştir.

3. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, duruşma açarak verdiği 18.04.2018 tarihli ve 2018/302 Esas, 2018/837 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında ilk derece mahkemesince kurulan hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 280 inci maddenin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılarak sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a),(e),(f) bentleri, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafinin temyiz isteği, mağdurlara karşı kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunu oluşturacak bir eyleminin olmadığına , sanığın atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; dava konusu olay, sanık ...'in 01.01.2017 günü sabah saatlerinde kızı Semanur Er'in evden kaçmasına sinirlenerek diğer kız çocukları olan Halime, ... ile eşi ...'e yönelik şiddet uyguladığı, daha sonrasında sanığın aynı gün içerisinde akşam 19.00 sıralarında eve tekrar geldiği, bu kez de cebir ve şiddet uygulayarak iki çocuğu olan mağdurları ve eşini bir odaya kilitlediği, av tüfeğini de yanına alarak evin damına çıktığı, ardından jandarma görevlilerin gelmesi ve çabaları sonrasında 02.01.2017 günü saat 04.00 sıralarında sanığın eyleminin son bulduğu, bu suretle sanığın eşine ve çocuklarına karşı silah kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.İlk Derece Mahkemesince sanık ...'in, eşine ve çocuklarına karşı silahla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği kabul edilerek mahkûmiyet kararı verilmiştir. 2.İlk Derece Mahkemesince sanık ...'in, eşine ve çocuklarına karşı kasten yaralama suçunu işlediği kabul edilerek mahkûmiyet kararı verilmiştir. 3.Olaydan sonra mağdurlar ile ilgili Dursunbey Devlet Hastanesi'nden doktor raporu alındığı, bu rapora göre mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı belirtilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet kararı, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kaldırılarak sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a),(e),(f) bentleri, uyarınca cezalandırmasına karar vermiştir .

IV. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurların soruşturma aşamasındaki verdikleri beyanların adli muayene raporu ile uyumlu olduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafinin sanığın mağdurlara karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturacak bir eyleminin olmadığına, atılı suçu işlemediğine yönelik temyiz talepleri reddedilmiş ve kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 2018/302 Esas, 2018/837 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,