Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1059 K.2025/354

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Bozma

Niğde 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan verilen kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 20.04.2021 tarihli ve 2019/4240 Esas, 2021/11214 Karar sayılı kararı ile, basit yargılama usulü yönünden değerlendirme yapılması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci

Bozma üzerine Niğde 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.11.2022 tarihli ve 2022/847 Esas, 2022/1008 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 234/3, 62, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 252/3-son cümlesi delaletiyle 251/3-son, 58/6. maddeleri uyarınca 1 ay 26 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve tayin edilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanığın temyiz sebepleri; somut bir nedene dayanmamaktadır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz itirazının incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Ceza Genel Kurulunun 09.02.2016 gün ve 2014/71 Esas, 2016/42 Karar sayılı kararında da belirtildiği gibi, bozmadan önce verilen ve yalnızca sanık tarafından temyiz edilen Niğde 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.02.2015 tarihli kararı ile hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrildiği ve aleyhe temyiz olmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğu görülmekle, son hükümde verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi gerektiğinin ve tekerrür hükmünün uygulanamayacağının gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Niğde 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.11.2022 tarihli ve 2022/847 Esas, 2022/1008 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının 5 ve 7 numaralı bentlerinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine "Sanığa verilen 1 ay 26 gün hapis cezasının kısa süreli hapis cezası olması,

suçlunun kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak 50/1-a bendi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine, sanığın ekonomik ve sosyal durumu, geliri ve dosya kapsamındaki bilgilere göre 1 günlük adli para cezası tutarının 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca takdiren 20,00 TL’den hesaplanarak sanığın (56x20,00TL) 1.120,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,