Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1125 K.2023/4154

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Keçiborlu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20.08.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başka suçla birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Keçiborlu Asliye Ceza Mahkemesinin 17.09.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Keçiborlu Asliye Ceza Mahkemesinin 17.09.2014 tarihli kararının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden sanık ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay (8). Ceza Dairesinin 10.05.2022 tarihli kararı ile "...somut olayda sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı, 5237 sayılı TCK.nın 35. maddesi gereğince cezada indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde fazla ceza tayini..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma sonrası Keçiborlu Asliye Ceza Mahkemesinin 06.10.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hakkında beraat kararı verilebileceğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanık ...'in suç tarihinde gece saat 02.30 sıralarında müşteki Gülay'ın rızasına aykırı olarak konutuna girdiği ve seslere uyanan müşteki Gülay ile arasında çıkan arbede sonrası müştekiyi evin arka tarafına doğru sürüklemeye çalışarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1.Dosya kapsamı, mağdurenin aşamalardaki istikrarlı anlatımları, mağdurenin anlatımına uygun basit tıbbi müdahale ile yaralandığını belirten adli rapor içeriği, tanık beyanları, sanık savunmaları, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, Yargıtay bozma ilamı ve tüm dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın davaya konu eylemi gerçekleştirdiğine ilişkin ilk derece mahkemesinin kabulünde isabetsizlik görülmediğinden, sanığın, hakkında beraat kararı verilebileceğine yönelik temyiz talepleri reddedilmiştir.

2.Bozma ilamı öncesi sadece sanık tarafından temyiz edilen 17.09.2014 tarihli ilk hükümde, sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanmadığı halde, bozmadan sonra kurulan 06.10.2022 tarihli son hükümde, kazanılmış hak ilkesi gözetilmeden, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması suretiyle, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrasına aykırılık oluşturulması, dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR