Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1204 K.2023/5744

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Anamur Cumhuriyet Başsavcılığının 12.12.2011 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında iftira suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.05.2014 tarihli kararı ile sanığın müsnet suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

3. Bu kararın katılan ... ve sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 26.04.2022 tarihli ilamı ile "....Katılan ... ile ...’ın arasında tanıklık yapma mevzusu nedeni ile geçen konuşmaya şahit olduğu belirtilen muhtar ...’in tanık sıfatıyla dinlenmesi, Katılan ... ile ...’ın 15.03.2011 ve 22.03.2011 tarihleri arasında kullandıkları cep telefonu numaraları belirlenip HTS kayıtları celp edilerek katılan ...’in ...’ı arayıp aramadığının tespit edilmesi, Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 22.03.2011 yerine “5.7.2011-22.3.2011 olarak gösterilmesi, Sanığın, aynı husumet nedeniyle baba oğul olan katılanlara Esas No : 2023/1204

yönelik eyleminin aynı olay bütünlüğü içinde birden fazla mağdura karşı gerçekleştirilmesi nedeniyle hukuki anlamda tek fiil sayılacağı ve TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiği gözetilmeden iki ayrı suçtan mahkumiyet hükümleri kurulması ve sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK‘nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 4. Bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2023 tarihli kararı ise sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan ... Keleşi'n temyiz isteği, Mahkemece delil takdirinde hatalı değerlendirme yapıldığına, sanığın atılı suçtan cezalandırılması gerektiğine ve diğer nedenlere , B. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için 5237 sayılı Kanun'un 267 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 29.05.2014 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, hüküm tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu gözetilmeden yargılamaya devamla mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2023 tarihli kararına yönelik Cumhuriyet savcısı ve katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE ,