Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1235 K.2025/373

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Bozma

Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçundan verilen kararın Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 26.05.2021 tarih ve 2020/10084 Esas, 2021/14908 Karar sayılı kararı ile; "..gerekçesiz olarak açıklanması geri bırakılan karara atıf yapılmak suretiyle hükümler kurulması,.." kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci

Bozma üzerine Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2023 tarih ve 2021/376 Esas, 2023/59 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/1, 3-e, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 3-a, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanığın temyiz sebepleri; atılı suçları işlemediğine, mahkumiyet kararının hatalı olduğuna, dosyanın zamanaşımına uğradığına, re'sen gözetilecek nedenlerle kararın bozularak beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Sanığın, mağdur olan kızının evden kaçmaması için eşi ve oğluyla birlikte yaşadığı odada zincirle bağlayarak tutmak şeklindeki eyleminin eziyet suçunu oluşturabilecek düzeye ulaşmadığı düşüncesiyle Tebliğnamede birinci paragrafta yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1.Oluşa ve dosya kapsamına göre sanığın, öz kızı olan mağdur ...'in sürekli evden kaçması nedeniyle duyduğu hiddet ve elemin etkisi altında mağdurun evden kaçışını engelleyebilmek amacıyla cebir ve şiddet kullanarak mağduru oturma odasında bulunan sobaya zincirle bağlayarak hürriyetini kısıtladığı anlaşılan olayda, sanığın eyleminin kül halinde 5237 sayılı Kanun'un 109/2. maddesinde yer alan cebir uygulamak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama derecesine varmayan kasten yaralama fiilinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğu,

ayrı bir suç olarak değerlendirilmeyeceği, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109/2. maddesi gereğince hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eylemin bölünerek ayrı ayrı hükümler kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 225/1. maddesine muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Mağdur ...'in sürekli evden kaçması nedeniyle fiili gerçekleştiren sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR