Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1242 K.2023/8786

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 15.01.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır

2. Bursa 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.09.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesi birinci fıkrası, 293 üncü maddesi birinci fıkrası, 62 nci, 58 inci, 53 üncü maddeleri uyarınca 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Bursa 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.09.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 07.04.2021 tarihli ve 2019/16672 Esas, 2021/7718 Karar sayılı kararı ile "..Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... Basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki "hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasa'nın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptal kararı gözetilerek "basit yargılama usulü" yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu..'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bursa 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2023 kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesi birinci fıkrası, 293 üncü maddesi birinci fıkrası, 62 nci, 58 inci, 53 üncü maddeleri uyarınca 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; kasıtlı olarak denetimi ihlal etmediğine, çocuğunu okula kaydettirmek için Balıkesir iline gitmek zorunda kaldığına, suçsuz olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanığın hükümlü olduğu cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine karar verildiği, denetim tedbirinin gereklerine uymaması nedeniyle kapalı ceza infaz kurumuna iadesine karar verildiği, kapalı ceza infaz kurumuna iade kararının sanığa tebliğ olmasına karşın iki gün içinde teslim olmayarak firar suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Bursa İnfaz Hakimliğinin 20.01.2014 günlü kararı ile cezaevinde hükümlü olan sanığın kalan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanması suretiyle infazı için tahliye edildiği, sanığın denetimli serbestlik kurallarına uymaması nedeniyle, Bursa İnfaz Hakimliğinin 24.09.2014 tarihli kararı ile hakkında kapalı cezaevine iade kararı verildiği bu kararın 10.10.2014 tarihinde kesinleştiği, sanığın kapalı ceza infaz kurumuna iade kararı verilmesine rağmen iki gün içinde en yakın Cumhuriyet Başsavcılığına teslim olmayarak hükümlü veya tutuklunun kaçma suçunu işlediği, sanığın kendiliğinden teslim olduğu tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden anlaşıldığından, ilk derece mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3. Bursa 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2023 tarihli kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "...Sanığın 5237 sayılı Kanun'un 292/1. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilirken, hüküm fıkrasında temel cezaya atıf yapan 5275 sayılı Kanun'un 105/A-8. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232/6. maddesine aykırı davranılması ve gerekçeli karar başlığına suç tarihi olarak 24.09.2014 olarak hatalı yazılması..." dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle Bursa 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2023 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün birinci fıkrasında "eylemine uyan" ibaresinden sonra gelmek üzere "5275 sayılı Kanun'un 105/A-8 maddesinin yollamasıyla" ibaresinin eklenmesine, gerekçeli başlıkta suç tarihi bölümündeki tarihin çıkartılıp yerine 12.10.2014 yazılması suretiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,