Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/133 K.2023/1664

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Hınıs Cumhuriyet Başşsavcılığının, 03.10.2017 tarihli iddianamesiyle, sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi gereğince cezalandırılması için kamu davası açılmıştır. 2. Hınıs Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.07.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü Esas No : 2023/133

maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca suçtan önceki hale getirme seçenek yaptırıma çevrilmesine ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 29.04.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi gereğince sanığın atılı suçtan beraatine, Yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılmasına," ibarelerinin eklenmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, dava konusu bu yere yönelik fiili tecavüzünün 2014 yılından önce 2010 yılında başlaması nedeniyle sanığa atılı suçun yasal unsurlarının oluşacağına, eksik araştırma ile sanığın beraatine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

2. Suçtan zarar gören Hazine vekili, davadan haberdar edilmediklerine, suçtan zarar gördüklerine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın meraları yonca ekmek ve etrafına direk dikmek suretiyle işgal ettiği iddia edilmiştir. Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık suça konu parselin kendisine ait olduğunu, yonca ekili ve 7 yıldır kullandığını beyan etmiştir. 2. Soruşturma aşamasında ve mahkemece yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporlarında; 832 ve 841 numaralı mera vasfıyla kayıtlı taşınmazlara sanığın tecavüz ettiği belrtilmiştir.

3. Mahkemece sanığın tapu kaydında mera olarak tescilli olan 832 nolu parsele, tel çekmek suretiyle işgalde bulunduğu gerekçesiyle mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6360 sayılı Kanun) 01.04.2014 tarihinde yürürlüğe giren 1 ... maddesi üçüncü fıkrasına göre, büyükşehir belediyesi kurulan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer ... köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılması, köylerin mahalle olarak, belde belediyelerinin ise belde ismiyle ... mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılması karşısında; sanığın köy merasına yaptığı tecavüzün 01.04.2014 tarihinden sonra olması nedeniyle suç unsurları oluşmayacağından isabetsiz bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

Davadan usulüne uygun yargılama sürecinde haberdar edilmeyen suçtan zarar gören ...'nin gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, anılan Kurumun 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu ve ve ve katılma iradesini açıklamış sayılacağından 5271 sayılı Kanun'un 237 ... maddesi ikinci fıkrası uyarınca davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

6360 sayılı Kanun'un 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesi ikinci fıkrasında düzenlenen hakkı olmayan yere tecavüz suçunun unsurlarında bir değişiklik yapılmaması karşısında, sanığın suç tarihinde ve öncesinde köylünün ortak kullanımında meraya tecavüz ettiği sanık savunması, keşif, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından atılı suçtan mahkumiyeti yerine beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR