Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1379 K.2023/6387

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte olan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Söke Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.05.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın, 6136 sayılı Kanun'a aykırı olarak, ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma suçundan cezalandırılması ve suça konu silahın müsaderesine karar verilmesi talep olunmuştur.

2. Söke 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2015/229 Esas, 2015/269 Karar sayılı kararı ile sanığın, 6136 sayılı Kanun'a aykırı olarak, ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma suçundan, 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu silahın müsaderesine, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesi uyarınca kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3. Söke 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2015/518 Esas, 2016/8 Karar sayılı kararı ile de, sanığın tabi olduğu denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlediğinden bahisle hükmün aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

4. İlgili kararın, sanık tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 2022/4513 Esas, 2022/17454 Karar sayılı kararı ile ''Yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında; sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 250. maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığı’na tevdii edilmesinde zorunluluk olduğu" gerekçeleri ile bozulmasına karar verilmiştir.

5.Bozma kararı üzerine yapılan yargılamada; Söke 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2023 tarihli, 2023/128 Esas, 2023/295 Karar sayılı kararı ile, hakkında seri yargılama usulü hükümlerinin uygulanmasını talep etmeyen sanığın, 6136 sayılı Kanun'a aykırı olarak, ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma suçundan, 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu silahın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri; 1. Yapılan aramanın hukuka aykırı olduğuna, 2. Eksik araştırma ile karar verildiğine, 3. Dosyanın zaman aşımına uğradığına, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; olay günü uygulama noktasında durdurulan sanığın aracından, 6136 sayılı Yasa kapsamındaki yasak silahlardan olduğu tespit edilen suça konu ruhsatsız tabancanın ele geçirildiği iddiasına ilişkindir.

2. Sanığa ait araçta uyuşturucu madde olduğu bilgisi üzerine araç durdurulduğunda dışarıdan bakıldığında, arka koltuk paspas kısmında silah görüldüğüne, sanığın silahın kendisine ait olduğunu beyan ederek rızası ile teslim ettiğine dair tutanak dosyada mevcuttur.

3.Suça konu silahın, 6136 sayılı Kanun kapsamında yarı otomatik tabanca olduğu, atışa engel mekanik bir arızasının olmadığı, gönderilen çap ve tipine uygun fişekleri patlattığı, vahim nitelikte olmadığı kriminal rapor ile tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Yapılan Aramanın Hukuka Aykırı Olduğuna İlişkin; Dosyadaki olgular, olay tutanağı, kriminal rapor ve sanık savunması itibari ile; olay tarihinde sanığın kullanımında olan 09 L 7298 plaka sayılı aracın İnönü Caddesinde uygulama noktasında durdurulduğu, şöfor koltuğunun arka kısmında paspas üzerinde dışarıdan bakıldığında görülebilecek şekilde, suça konu silah ve bu silaha ait şarjör içerisinde 7 adet dolu fişek olduğunun görüldüğü, sanığın silahın kendisine ait olduğunu söyleyerek rızaen teslim ettiği ve alınan rapor ile silah ve fişeklerin 6136 sayılı Yasa'ya göre yasak niteliğe haiz olduğunun, atışa engel durumunun olmadığının ve vehamet arzetmediğinin tespit edildiği sabit olup;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.12.2018 tarihli, 2016/20-1453 Esas ve 2018/604 sayılı kararında da belirtildiği üzere.

2559 sayılı PVSK’nın 4/A maddesinde polise, kişileri ve araçları tecrübesine ve içinde bulunulan durumdan edindiği izlenime dayanan makul bir sebebin bulunması hâlinde durdurma ve yoklama biçiminde üstlerinde kontrol yapma yetkileri tanındığı, Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin 27. maddesinde bu yetkinin kullanılması için "umma" derecesinde makul şüphe arandığı, kolluk görevlisinin tecrübesine dayanarak,

izlediği davranışlarından, o kişinin bir suç işleyeceği veya işlediği hususunda kanaat elde etmesi veya kişinin silâhlı olduğu ve hâlen tehlike yarattığı kanaatine varması durumunda kişiyi durdurup yoklama biçiminde kontrol yapabileceği belirtildiğinden, somut olayımızda uygulama noktasında durdurulan aracın dışarıdan kontrol edilmesi için ayrıca bir arama kararı ya da yazılı arama emri alınmasına gerek bulunmaması,

nitekim araçta görülen silahın da sanık tarafından rıza ile teslim edilmesi sonucu muhafaza altına alınması karşısında, usule aykırı bir arama ve hukuka aykırı olarak ele geçirilmiş bir delilden söz edilemeyeceği anlaşılmakla, mahkemenin kararında herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Zamanaşımına İlişkin;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 66 ncı maddesinin üçüncü fıkrası ve 67 nci maddeleri gereğince, atılı suç için kanunda öngörülen ceza miktarının üst sınırı itibari ile olağan zamanaşımı süresinin 8, olağan üstü zamanaşımı süresinin ise 12 yıl olduğu, sanık hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi nedeni ile duran zaman aşımı süresi de dikkate alındığında, dava zamanaşımın dolmadığı görülmüştür

B.Diğer Yönlerden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR