Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/142 K.2023/2432

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı ceza muhakemeleri usulü kanunu’nun (1412 sayılı kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı ceza muhakemesi kanunu’nun (5271 sayılı kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.09.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır. 2. Şanlıurfa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.01.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Şanlıurfa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.01.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 13.04.2022 tarihli ve 2019/7334 Esas, 2022/5982 Karar sayılı kararı ile ''...Sanığın, 5271 sayılı CMK.nın 147 ve 191. maddeleri uyarınca yöntemine uygun olarak savunması alınıp, tüm kanıtlar birlikte değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, CMK.nın 193. maddesine aykırı olarak sorgusu yapılmadan sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmek suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,...'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Şanlıurfa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.11.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz itirazı, 1. Atılı suçlamayı kabul etmediğine, 2. Asıl mağdurun kendisi olduğuna, Ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanığın kız kardeşi M.'nin mağdurun ağabeyi S. tarafından kaçırılması üzerine, ağabeyinin yerini öğrenmek istediği mağduru, inceleme dışı suça sürüklenen çocuk ve kimliği tespit edilemeyen şahıslarla birlikte alıkoyması, bıçakla tehdit etmesi ve olayla ilgili sorular sorduktan sonra bırakmasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanığın eylem sırasında silahtan sayılan bıçak kullandığı kabul edilmesine rağmen, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmaması ve bu kabule göre de, sanığın üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu silahla ve birden fazla kişi ile birlikte işlemesi karşısında, temel ceza belirlenirken 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 61 inci maddeleri gereğince aynı Kanunun 109 uncu maddesinin (a) ve (b) bentlerindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği nazara alınarak, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde hukuka uygunluk görülmemiş, ancak karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Mağdurun aşamalardaki tutarlı beyanları, tanık ifadeleri ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın mahkumiyetine ilişkin kararda isabetsizlik görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır .

V. KARAR