Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1433 K.2023/6217

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karasu Cumhuriyet Başsavcılığının 25.02.2016 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında ... olmayan yere tecavüz etme suçundan 5237 sayılı ... Ceza Kanunu'un (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Karasu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.....2016 tarihli kararı ile sanık hakkında ... olmayan yere tecavüz etme suçundan, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi,52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL ile doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Karasu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.....2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 24.10.2022 tarihli ve 2021/7694 Esas, 2022/15031 Karar sayılı kararı ile "…Sanığın inşaat işleriyle meşgul olup katılana ait 53 nolu taşınmazın sınır komşusu olan taşınmazın kenarına duvar çekme işini aldığı söz konusu duvarı yapabilmek için serbest harita mühendislerine sınır tespiti yaptırdığı, sanığın katılana ait taşınmaza keşif neticesi düzenlenen teknik bilirkişi raporundada belirtildiği üzere herhangi bir eylemli tecavüzünün olmadığı,

sadece serbest harita mühendisi tarafından zemine aplike edilen krokide A1, A2 ve A3 ile gösterilen üç adet sınır kazığı olduğu, bu kazıkların kadastral durum ile uyumlu olduğu, ancak zemin ile uyumlu olmadığı ve bu sınır kazıklarının müştekinin kullandığı alan içinde kaldığı,

Kadastral altlıkların zeminle uyumlu olmadığı için, ilerleyen zamanlarda tapu ve kasdastro genel müdürlüğünce 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 22 inci maddesinin (a) bendi gereği yenileme çalışmaları yapılması planlandığı" na ilişkin ifadeler, bu tespitleri doğrulayan sanık savunmaları dikkate alındığında sanığın suç kastının bulunmadığı ihtilafın kadastral durum ile zemin arasındaki uyumsuzluktan kaynaklandığı anlaşılmakla sanığın beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Karasu 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.02.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında ... olmayan yere tecavüz etme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi sanığın ısrarlı ve bilerek suçu işlediğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanığın tapusu katılana ait Karasu İhsaniye Mahallesi 24 pafta 53 parsel sayılı taşınmaza kazık dikmek suretiyle arazinin bir kısmını işgal ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık savunması yapılan keşif, alınan bilirkişi raporları ve tüm dava dosyası kapsamında elde edilen deliller sonucu ilk derece mahkemesince sanığın suç kastının bulunmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR