Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1466 K.2023/6297

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 31.01.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.....2016 tarihli kararı ile sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. 3. ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.....2016 tarihli kararının katılan mağdur vekili, sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (8). Ceza Dairesinin 08.11.2022 tarihli kararı ile "... sanığın

eyleminin 5237 sayılı ... Ceza Kanunu'nun 109/1 ve 109/3-f. maddelerinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek sanığın TCK.nın 234/3. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi,..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 4. Bozma sonrası ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.03.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl 18 ... hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, mağdurun şikayetten vazgeçtiğine, sanık hakkında hükmolunan cezanın hukuka aykırı olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine, re'sen belirlenecek nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, 15 yaşından küçük mağduru yanında tutmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (f) bendi uyarınca belirlenen 2 yıl 12 ... hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 62 nci maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldığı sırada, hesap hatası sonucu sonuç cezanın "2 yıl 6 ..." yerine "1 yıl 18 ..." olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1. Dosya kapsamı, mağdur ve müşteki anlatımları, sanık savunmaları, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, bozma ilamı, tüm dosya kapsamındaki deliller ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.12.2015 tarihli 2014/14-198 Esas 2015/428 Karar, 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas 2015/8 sayılı Kararları nazara alındığında,

onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurun kendi ... iradesi ile serbestçe hareket etme ... niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından ve gerçekleştirilen eylemle ilgili gösterdiği rıza hukuken geçerli sayılmadığından sanığa yüklenen eylemin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğuna dair ilk derece mahkemesinin kabulünde isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, sanık hakkında hükmolunan cezanın hukuka aykırı olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Sanık müdafiiniin, mağdurun şikayetinin bulunmadığına ilişkin temyiz isteği yönünden ise; mağdurun şikayetten vazgeçmiş olmasının suçun sübutuna etki etmeyeceği zira atılı suçun şikayete bağlı olmadığı anlaşılmakla hükümde bu hususta hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ... sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin, yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR