Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1529 K.2024/7321

Gaziantep 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2020 tarihli kararı ile hükümlü hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmüm, istinaf edilmeksizin 01.07.2020 tarihinde kesinleşmiştir. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 02.04.2023 tarihli ve 2022/19373 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.05.2023 tarihli ve KYB-2023/41241 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.05.2023 tarihli ve KYB-2023/41241 yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 18/01/2020 tarihli ve 2019/75527 soruşturma, 2020/1724 esas, 2020/1262 sayılı iddianame ile açılan kamu davası üzerine Gaziantep 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2020 tarihli kararı ile adı geçen sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ise de, sanık hakkında yargılamaya konu aynı eylemden dolayı daha önce Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 13.09.2019 tarihli ve 2019/59067 soruşturma, 2019/17675 Esas, 2019/14236 sayılı İddianamesi ile açılan kamu davasını takiben yapılan yargılama sonunda, Gaziantep 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.12.2019 tarihli ve 2019/145 Esas,

2019/122 sayılı Kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiği ve kararın istinaf edilmeden 18.12.2019 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan, “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. İnceleme konusu Gaziantep 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/94 Esas ve Gaziantep 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/145 Esas sayılı dosyalarında dava konusu olay, hükümlünün kapalı ceza infaz kurumundan tahliye olduktan sonra denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmediği bu sebeple hakkında kapalı ceza infaz kurumuna iade kararı verildiği, iade kararının tebliğinden sonra iki gün içerisinde de ceza infaz kurumuna teslim olmayarak firar etmesine ilişkindir. Her iki dosyada hükümlü hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

3.5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan yedinci fıkrası;

"...

(7) Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.

...” şeklinde düzenlenmiştir.

4. Hükümlünün aynı tarihli ve konulu eylemi nedeniyle, karar ve kesinleşme tarihleri daha sonra olan Gaziantep 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2020 tarihli ve 2020/94 Esas, 2020/211 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca açılan mükerrer davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR