Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1545 K.2024/7059

Adana (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 17.02.2010 tarihli ve 2010/228 Esas, 2010/403 Karar sayılı kararı ile 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a (6136 sayılı Kanun) aykırılık suçundan hükümlü ... hakkında anılan Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 5 ay hapis ve 500,00 TL adli cezası ile cezalandırılmasına,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun ) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve kararın 18.03.2010 tarihinde kesinleştiği, hükümlünün denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine, Adana 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.12.2015 tarihli ve 2015/738 Esas, 2015/944 Karar sayılı kararı ile,

hakkındaki hükmün açıklanması ile 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 5 ay hapis ve 500,00 TL adli cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Bu kararın hükümlü tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 30.09.2021 tarihli ve 2021/10622 Esas, 2021/18427 Karar sayılı ilâmı ile bozulmasını takiben, yeniden yapılan yargılama sonunda, Adana 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2022 tarihli ve 2022/96 Esas, 2022/138 Karar sayılı kararı ile 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 5 ay hapis ve 500,00 TL adli cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ve bu karar istinaf olunmaksızın 11.03.2022 tarihinde usulüne uygun şekilde kesinleşmiştir.

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.05.2023 tarihli ve KYB - 2023/40817 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" .... 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçu içim kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre olağan dava zamanaşımının süresinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıl, olağanüstü dava zamanaşımı süresinin ise anılan Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca 12 yıl olduğu,

sanığın bozma öncesi mahkeme huzurundaki savunmasının alındığı 17/02/2010 tarihinde son kez kesilmesi sebebiyle yeniden işlemeye başlayan zamanaşımı süresinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 18/03/2010 ile yeni suçun işlendiği 24/10/2012 tarihleri arasında (2 yıl 7 ay 6 gün) durmasını müteakip, 24/10/2012 tarihinden itibaren yerden yeniden işlemeye başladığı,

sanığın bozma sonrası savunmasının alındığı ve açıklanması geri bırakılan hükmün açıklandığı 03/03/2022 tarihine kadar geçen süreden (12 yıl 14 gün), sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 18/03/2010 tarihi ile denetim süresi içerisinde işlenen suçun tarihi olan 24/10/2012 tarihleri arasında geçen durma süresi mahsup edildiğinde (2 yıl 7 ay 6 gün), geriye kalan süre boyunca zamanaşımı süresi işlemek suretiyle 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşıldığından,

zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir" şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Hükümlünün eylemine uyan ve 6136 sayılı Kanun'un onbeşinci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suçun 24.08.2008 tarihinde işlendiği, açılan kamu davasında yapılan yargılamada hükümlünün sorgusunun 17.02.2010 tarihinde yapıldığı, hükümkü hakkında Adana (kapatılan ) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 17.02.2010 tarihli kararı ile atılı suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, hükümlünün denetim süresi içinde suç işlemesi üzerine (hükmün açıklanmasının geri bırakılması nedeniyle zamanaşımı süresinin 2 yıl 7 ay 6 gün durduğu), Adana 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2015 tarihli kararı ile mahkûmiyet kararının verildiği,

mahkûmiyet kararının temyiz edilmesi üzerine, Dairemizce bozma kararı verildikten sonra, Adana 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2022 tarihli kararı ile mahkûmiyet kararının verildiği anlaşılmakla; hükümlünün sorgusu yapıldıktan sonra, yukarıda belirtildiği üzere 16.02.2015 tarihli mahkûmiyet kararının verilmesiyle zamanaşımının kesildiği, sorgu tarihinden son mahkûmiyet tarihi olan 03.03.2022 tarihine kadar geçen sürede zamanaşımını kesen bir sebebin bulunmaması gibi bir durumun söz konusu olmadığı,

hükümlünün üzerine atılı suç bakımından 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca belirlenen 8 yıllık aslî zamanaşımı süresinin ve durma süresi de eklendiğinde aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmadığı ve verilen kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Adana 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2022 tarihli ve 2022/96 Esas, 2022/138 Karar sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma istemi yerinde görülmemiştir.

III. KARAR