Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1629 K.2023/5184

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1- Milas 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.07.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında Köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan beraatine karar verilmiştir.

2- Dairemizin temyiz incelemesi sonucu Hazine'nin katılma hakkı yönünden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3- Milas 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2023 tarihli kararı ile Köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan, sanığın savunmasının alındığı tarih olan 11.06.2014'den hükme kadar 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinden bahisle kamu davasının düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz isteği; zamanaşımı süresinin dolmadığına ilişkindir. Sanık müdafiinin temyiz nedeni beraat yerine düşme kararı verilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bozma kararına uyan mahkemece anılan suç nedeniyle asli zamanaşım süresinin dolduğundan bahisle düşme kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1- Milas 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2023 tarihli bozma ilamına uygun şekilde verilen kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan kurum vekili ile sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR