Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1671 K.2023/8045

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanığın yokluğunda verilip, 17.05.2023 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hüküm sanık tarafından 7 günlük yasal süreden sonra temyiz edilmişse de;

mahkemece temyiz süresinin 15 gün olduğu belirtilerek, yanılgıya neden olunduğu anlaşılmakla, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10.07.2012 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2013 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (f) bendi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

3. Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2013 tarihli kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 15.06.2021 tarihli ve 2019/3398 Esas, 2021/16042 Karar sayılı ilamı ile, sair temyiz itirazları reddedilerek sanık hakkında düzenlenen iddianamede 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talep edilmesine karşın, ek savunma hakkı verilmeden aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.04.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın okula giden katılanın yanına arabası ile yaklaşıp, 'bir konu konuşacağız'diyerek onu arabasına bindirdiği, mağdurun arkadaşı ve kendisinin de yeğeni olan Y.Ş'nin bulunduğu eve götürüp orada mağduru hırsızlık yaptığı iddiasıyla darp edip tuttuğu, bu suretle üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. 2. Mağdur ...'ın, sanığın iddia ettiği hırsızlık olayı ile ilgili yargılamasının suça sürüklenen çocuk sıfatıyla Ankara 2. Çocuk Mahkemesinin 2011/852 Esas, 2012/677 Karar sayılı dava dosyasında görüldüğü, ... hakkında beraat kararı verildiği ve bu kararın 14.01.2013 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurun aşamalardaki beyanları sanığın tevilli ikrara dönük savunmaları ile tüm dava dosyası kapsamına ve yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın somut bir nedene dayanmayan temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.04.2023 tarihli ve 2021/1156 Esas, 2023/358 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebebi ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz talebinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,