Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1682 K.2024/939

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla uygulanan usul hükümler gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İskenderun Cumhuriyet Başsavcılığının 11.05.2015 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında birden fazla kişi ile birlikte cebir veya tehdit kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık ... hakkında silahla ve birden fazla kişi ile birlikte cebir ve tehdit kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dava açılmıştır.

2. İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.11.2015 tarihli kararı ile sanıklar hakkında silahla ve birden fazla kişi ile birlikte cebir ve tehdit kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

3. İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.11.2015 tarihli kararının sanıklar ve sanıklar müdafi tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 24.03.2022 tarihli kararı ile somut olayda birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, gerekçede sanıkların eylemi haksız tahrik altında işlediği kabul edilmesine rağmen hükümde haksız tahrik hükümleri uygulanmayarak çelişki yaratılması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. İskenderun 2.Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.10.2022 tarihli kararı ile sanıklar hakkında silahla ve birden fazla kişi ile birlikte cebir ve tehdit kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyet kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz isteği; sanıkların suç işleme kastlarının bulunmadığı, olayda cebir ve tehdite dair somut bir delil elde edilmediği, atılı suçu işlediklerini gösterir kesin ve net bir delil elde edilemediği, katılanın sonraki ifadelerinde birçok tutarsızlık olduğu, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraatlerine karar verilmesi gerektiği ve benzeri nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, olay günü önceden tanışan sanıklar ile katılanın birlikte parka giderek alkol almaya başladıkları, araç içinde iken temyiz dışı sanık ... ile küfürleşme nedeniyle tartışmaya başladıkları, katılan ...'ın araçtan inmek istemesi üzerine aracın durduğu ve bir süre daha tarafların tartıştıkları, temyiz dışı sanık ...'ın, katılan ...'ın kendisine küfür ettiğini iddia ederek cebinden çıkardığı bıçağı katılan ...'ın boğazına dayadığı,

sanıklar Mesut ve Ökkeş'in de katılan ...'ı kollarından tuttukları ve sanıkların hep birlikte katılan ...'ı zorla, rızası hilafına, silahla ve cebirle araca bindirdikleri, Meslek Yüksekokulu civarına geldiklerinde sanıkların katılan ...'ı araçtan indirdikleri, sanıklar Mesut ve Ökkeş'in, katılan ...'ın kollarından tuttukları, temyiz dışı sanık ...'ın da, elinde bulunan ve adli emanette kayıtlı bıçakla katılan ...'ı defalarca kez bıçakladığı, sonrasında sanıkların, katılan ...'ı, yeniden zorla araca bindirip evinin önünde indirdikleri, katılanın sanıkların elinden kaçarak evine girip kurtulduğu,

sanıkların böylece silahla ve birden fazla kişi ile birlikte cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir.

2. Hatay Adli Tıp Kurumunca düzenlenen 09.04.2015 tarihli raporda, yaralamanın katılan ...'ın yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olmadığı belirtilmiştir. 3. Olay yeri görgü tespit tutanağında, 05.01.2015 günü bir şahsın bıçaklandığı ihbarı ile hastaneye gidildiği, beyan üzerine gidilen olay yerinde aşırı yağış nedeniyle kan lekesi, teker izi, kamera kaydı vs. gibi bulguların elde edilemediği belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay ve olgularda belirtilen hususlar dikkate alındığında, olay günü önceden tanışan sanıklar ile katılanın birlikte parka giderek alkol almaya başladıkları, araç içinde iken temyiz dışı sanık ... ile katılanın küfürleşme nedeniyle tartışmaya başladıkları, temyiz dışı sanık ...'ın katılanın boğazına bıçak dayadığı, diğer sanıkların ise kollarından tuttukları, tekrar zorla araca bindirdikten sonra okul civarında indirdikleri, sanıklar Mesut ve Ökkeş'in kollarından tuttukları katılanı Vedat'ın çeşitli yerlerinde bıçakla yaraladığı,

katılanı yeniden araca bindirdikten sonra evinin önünde indirdikleri, katılanın hayati tehlike olmaksızın, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralanmasına sebebiyet verdikleri, sanıkların bıçakla ve birden fazla kişi ile birlikte cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri anlaşılmakla, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Ancak sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, eylemin "silahla" işlenmesi dışında, ayrıca "birden fazla kişi tarafından birlikte" gerçekleştirilmiş olduğu mahkemece kabul edildiği halde, artırım yapılırken uygulama maddesinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri yerine aynı Kanunun 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi olarak gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması isabetli görülmemişse de, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 322 nci maddesi uyarınca bu hususun Yargıtayca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.10.2022 tarihli kararına yönelik sanıklar müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün ikinci paragrafında silahla ibaresinden sonra gelmek üzere "ve birden fazla kişi ile birlikte" ibarelerinin eklenmesi, aynı bölümde yer alan "TCK.nın 3-a maddesi" ibaresi çıkartılarak yerine "TCK'nın 3-a-b- madde ve fıkraları" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,