Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1721 K.2023/5675

Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 16.03.2023 tarihli ve 2023/606 Esas, 2023/1387 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 31.05.2023 tarihli ve KD- 2023/44260 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kayıtları esas alınmak üzere üzerinde hakim havalesi bulunmayan 05.12.2022 tarihli süre tutum dilekçesi dosya içerisinde 30.12.2022 tarihinde gönderildiğinin kabul edilerek temyiz isteminin süresinde yapılmadığının kabulü ile temyiz isteminin reddine karar verilmiş ise de mahkemece tanzim edilen 10.04.2023 tarihli tutanak içeriğinden sanık müdafii tarafından 05.12.2022 tarihinde sistem üzerinden vekaletname gönderirken ekinde temyiz süre tutum dilekçesi gönderildiği, sistem üzerinden vekaletname olarak gönderilmesi nedeni ile vekaletname olarak sisteme

kayıt edildiği, ancak ekindeki temyiz süre tutum dilekçesinin fark edilmediği, gerekçeli karar yazıldıktan sonra tebliğ işlemleri yapılırken vekaletname ekinde temyiz süre tutum dilekçesinin olduğunun fark edilmesi üzerine dilekçenin 30.12.2022 tarihinde sisteme kayıt edildiği ve kayıtla birlikte “EKİNDE TEMYİZ SÜRE TUTUM DİLEKÇESİ VAR” şerhinin düşüldüğü, süre tutum dilekçesinin sisteme sonradan kayıt edilmesi nedeni ile süre tutum dilekçesinin 30.12.2022 tarihinde verilmiş gibi göründüğü ve sanık müdafii tarafından 06.12.2022 tarihinde temyiz süre tutum dilekçesinin sistem üzerinden gönderildiği anlaşılmakla sanık müdafii tarafından yapılan temyiz isteminin süresinde olduğu ve hükmün esas yönünden incelenerek hükmün onanmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

1. Sanık müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilmesi gerektiği anlaşılmış, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılarak itiraz kabul edilmiş ve dosya incelenmiştir.

2. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden esastan yapılan incelemede; katılan ile duygusal birliktelik yaşayan sanığın ailesi ile tartışarak evden ayrılması üzerine bir süredir katılanın babası ...'a ait evde kaldığı, katılanın başka bir erkek ile görüştüğünü öğrenen sanığın olay tarihinde katılanı kaldığı bu eve çağırdığı, katılanın eve girmek istememesi üzerine evde bulunan ...'a ait silah ile tehdit ederek içeri girmesini sağladığı, evde bir müddet alıkoyarak zorla katılanın facebook hesabındaki mesajları okuduğu, mesajlar nedeni ile tartıştıkları ve daha sonra görüştüğü kişi ile buluşmak için birlikte evden ayrıldıkları olayda sanığın müsnet suçu işlediği sabit görülmüştür.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla sanık müdafiinin yerinde görünmeyen temyiz itirazı da reddedilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 16.03.2023 tarihli ve 2023/606 Esas, 2023/1387 Karar sayılı temyiz isteminin reddine dair ilâmının KALDIRILMASINA,

3. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde: İstanbul 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2022 tarihli ve 2022/255 Esas, 2022/1348 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnâmeye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,