Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1774 K.2023/7012

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08.11.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit ve yaralama suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Antalya 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezası ile mahkumiyetine, tehdit suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkumiyetine ve yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun' un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine dair karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet Savcısının temyiz isteği; sanığın üzerine atılı kasten yaralamaya teşebbüs suçundan verilen beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, cezalandırılması için yeterli deliller mevcut olduğuna, alınan beyanlara, dosya içeriğindeki mevcut delil durumuna göre sanığın üzerine atılı silahla tehdit ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılmasına yeterli deliller bulunmadığına, her iki suçtan beraat kararı verilmesi gerekirken cezalandırılmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, kabule göre de tehdit suçu hürriyeti tahdit suçunun unsuru şeklinde gerçekleşmesine rağmen tehdit suçundan ayrıca cezalandırılmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, olay günü, eski eşi olan mağdure ile yolda karşılaştığı, mağdureyi bıçak tehdidi altında evine götürerek hürriyetini kısıtladığı ve yaralamak amacıyla saldırdığı sırada çevredekilerin müdahalesiyle yaralama eylemini tamamlayamadığı, sanığın bu suretle tehdit, yaralamaya teşebbüs ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre sanığın, boşandığı eşi olan mağdure ile olay günü yolda karşılaştığı, elindeki bıçağı mağdureye doğrultarak "benimle geleceksin, gelmezsen seni bu sokak ortasında doğrarım" şeklinde sözler sözleyerek tehdit ettiği, bu tehdit altında mağdurenin sanık ile birlikte yürümeye başladığı, sanığın elindeki bıçağı mağdureye doğru tutarak hürriyetini kısıtladığı ve evine götürerek darp etmeye kalkıştığı somut olayda sanığın eyleminin kül halinde cebir, tehdit kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu,

temadi eden bu süreçte müştekiye yönelik olan tehdit ve yaralamaya teşebbüs eylemlerinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olması nedeni ile ayrı bir suç olarak değerlendirilmeyeceği sanık hakkında 5237 sayılı Kanun' un 109/2,3-a maddeleri gereğince tek bir hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde eylemin bölünerek ayrı ayrı hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR