Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1799 K.2024/7295

Uşak Cumhuriyet Başsavcılığının 22.07.2022 tarihli talepnamesi ile hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 250 nci maddesini dördüncü fıkrası uyarınca 6 ay hapis ve 300,00 TL adli para cezası ile 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesini dördüncü fıkrası uyarınca 3 ay hapis ve 240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasının talep edildiği, Uşak 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.07.2022 tarihli kararı ile talepname doğrultusunda hükümlünün mahkumiyetine karar verildiği ve bu kararın itiraz edilmeksizin, 08.09.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 02.05.2023 tarihli ve 2022/32929 sayılı Evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.06.2023 tarihli ve KYB-2023/54320 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.06.2023 tarihli ve KYB-2023/54320 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 18.11.2015 tarihli ve 2015/7647 Esas, 2015/24703 sayılı ilamında, "...Sanıktan bir adet ruhsatsız tabanca ve bir adet yasak bıçak ele geçirilmiş olması karşısında, TCK.nun 44. maddesinde düzenlenen ... içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren fiilden hüküm kurulması, buna göre de sadece 6136 sayılı Kanunun 13/1. madde ve fıkrasında tanımlanan ruhsatsız tabanca taşımak suçundan dolayı silah sayısı dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle ceza tayini gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında ayrıca 6136 sayılı Kanunun 15/1. madde ve fıkrasında tanımlanan yasak niteliği haiz bıçak taşımak suçundan da mahkumiyet kararı verilmesi..bozmayı gerektirmiştir." şeklindeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda; sanıktan 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi kapsamında 1 adet tabanca ve fişekler ile yine anılan Kanun'un 15/1. kapsamında bıçak ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olay nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesine göre fikrî içtima kuralları uygulanarak alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle en ağır cezayı gerektiren fiilden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde her fiil için ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.İnceleme konusu hükümde, olay tarihinde hükümlüden ele geçirilen 1 adet ruhsatsız tabanca, 14 adet fişek, 1 adet sustalı çakı ile 1 adet cop hakkında aldırılan ekspertiz raporuna göre, suça konu eşyaların 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliği haiz silahlardan olduğunun tespit edildiği ancak hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası ve aynı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı mahkumiyet hükümlerinin kurulduğu anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesinde düzenlenen, işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan cezalandırılır şeklindeki ... içtima kuralı gereğince, hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca tek mahkumiyet hükmü kurulması ancak ele geçirilen silah sayısı dikkate alınarak ... cezanın alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle belirlenmesi gerektiğinin dolayısıyla aynı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrıca mahkumiyet hükmü kurulamayacağının gözetilmemesi Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR