Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1814 K.2024/7923

Kahramanmaraş 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 04.05.2011 tarihli ve 2010/1112 Esas, 2011/591 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis ve 375,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

Anılan karar 18.05.2011 tarihinde itiraz olunmaksızın kesinleşmiştir.

Sanık tarafından, beş (5) yıllık denetim süresinin dolması nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ortadan kaldırılması talebinde bulunması üzerine, sanık hakkında 13.11.2011 suç tarihli Milas 4. Asliye Ceza Mahkemesi (Milas (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi) tarafından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunduğu gerekçesiyle talebin reddine ilişkin Kahramanmaraş 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 03.01.2022 tarihli Ek Kararına yapılan itirazın mercii Kahramanmaraş 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.03.2022 tarihli ve 2022/363 Değişik İş sayılı kararı ile reddine kesin olarak karar verildiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 02.05.2023 tarihli ve 2022/12214 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.06.2023 tarihli ve KYB-2023/53981 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.06.2023 tarihli ve KYB-2023/53981 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanık hakkında mahkûmiyete konu suç hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetime tâbi tutulmasına ilişkin Kahramanmaraş 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 04/05/2011 tarihli kararının 18/05/2011 tarihinde kesinleştiği, her ne kadar mahkemesince 03/01/2022 tarihli ek karar ile sanığın denetim süresi içinde 13/11/2011 tarihinde kasıtlı olarak işlenen alkol veya uyuşturucu maddenin etkisi altında araç kullanma suçundan mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Milas 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 17/04/2012 tarihli ve 2011/972 Esas, 2012/399 sayılı kararı bulunması sebebiyle düşme kararı verilmesi talebi reddedilmiş ise de,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/10. maddesindeki "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmediği ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere uygun davranıldığı takdirde, açıklanması geri bırakılan hüküm ortadan kaldırılarak, davanın düşmesi kararı verilir." şeklindeki düzenleme karşısında,

Somut olayda, 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesinde yer alan “...Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukukî sonuç doğurmamasını ifade eder.” şeklindeki düzenleme gereği, sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün hukuki bir sonuç doğurmamasını ifade ettiği, bu haliyle düşme talebinin reddine konu Milas 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 17/04/2012 tarihli ve 2011/972 Esas, 2012/399 sayılı kararının sanık hakkında hukuki sonuç doğurmadığı, anılan Kanun'un 231/10. maddesinde belirtilen deneme süresi içerisinde işlenmiş kasıtlı bir suç nedeniyle verilmiş ve kesinleşmiş bir mahkumiyet hükmünün bulunmaması nedeniyle merciince itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.5271 sayılı Kanun'un “Hükmün açıklanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması" başlıklı 231 inci maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan fıkraları;

"(8) Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesi halinde sanık, beş yıl süreyle denetim süresine tâbi tutulur.",

“(10) Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmediği ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere uygun davranıldığı takdirde, açıklanması geri bırakılan hüküm ortadan kaldırılarak, davanın düşmesi kararı verilir.”

"(11) Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir."

Şeklinde düzenlenmiştir.

2. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan Kahramanmaraş 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 04.05.2011 tarihli ve 2010/1112 Esas, 2011/591 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın itiraz olunmaksızın 18.05.2011 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Her ne kadar sanık tarafından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ortadan kaldırılması talebinin, sanığın (5) yıllık denetim süresi içerisinde, 13.11.2011 tarihinde trafik güvenliğinin kasten tehlikeye sokulması suçunu işlediğinden ve bu suç nedeniyle sanık hakkında Milas 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.04.2012 tarihli ve 2011/48 Esas, 2012/63 Karar sayılı kararıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinden bahisle reddine karar verilmiş ise de, Milas 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/48 Esas sayılı dosyasında verilen kararın henüz hukukî bir sonuç doğurmadığı,

mahkemesince verilen hükmün askıda olduğu nitekim aynı Mahkemenin 27.04.2022 tarihli Ek Kararıyla açılan kamu davasının düşürülmesine karar verildiği, UYAP ortamından yapılan incelemede hükümlünün denetim süresi içinde işlediği başkaca bir suçtan verilmiş bir mahkumiyet kararının da bulunmadığı anlaşılmakla, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik olarak kamu davasının düşürülmesi kararı verilmesine engel bir durum bulunmadığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup, Kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR