Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/183 K.2023/5293

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Geyve Cumhuriyet Başsavcılığının 03.02.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan dava açılmıştır. 2.Geyve Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiştir. 3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 08.02.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün Basit yargılama usulü uygulanması yönünden bozulmasına karar verilmiştir. 4. Bozma üzerine Geyve Asliye Ceza Mahkemesinin 29.09.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, Geyve Açık Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü sanığın tedavi amaçlı sevk edildiği Sakarya Eğitim Araştırma Hastanesinden muayene olduktan sonra firar ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1.24.12.2014 tarihli tedavi evrakları, 10.05.2015 tarihli tutanak, tanık C.B'nin beyanı ve tüm dosya kapsamına göre, atılı suçun sanık tarafından işlediğinin sabit olduğuna yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve suç niteliğini kabulünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilere uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazları reddedilmiştir.

V. KARAR