Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1859 K.2023/10145

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Milas Cumhuriyet Başsavcılığının 02.10.2020 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davaları açılmıştır.

2. Milas 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.12.2021 tarihli kararı ile sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 58 inci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fırkasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 04.07.2022 tarihli kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin birinci fıkrası ile ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşürülmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz istemi, sanıkların eylemleri nedeniyle önce kolluk güçlerine şifahi olarak bildirimde bulunduğuna ardından netice alamayınca Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunduğuna, kanunda şifahi olarak başvuru hakkının bulunduğuna, sürenin geçirilmesinde kusurunun bulunmadığına, kararın usul yasa ve hakkaniyete aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; katılanın kendisine ait araziye göndermiş olduğu işçilerin araziye girmelerini engellemek suretiyle katılanın kendisine ait arazide tasarrufta bulunmasına engel olan sanıkların hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihinde sanık ...'un katılan tarafından gönderilen dosyada tanık olarak dinlenen İ.Ö ve Z.Ö'nün araziye girmelerini engellediği, sanık ...'un katılanın kendisine ait arazide tasarrufta bulunmasına bu davranışıyla engel olduğu, kendisine ait olmayan arazi üzerinde malik gibi tasarrufta bulunarak katılana ait araziye işçilerini sokmadığının anlaşılması nedeniyle sanığın üzerine atılı suçtan cezalandırılmasına karar verilmiştir. Sanık ... 'in üzerine suçtan mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı herhangi bir delil elde edilememesi nedeniyle beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Katılan tarafından sanık ... hakkında 29.05.2017 tarihinde suça konu yer de çıkan ihtilaf nedeniyle 19.02.2018 tarihinde kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar verildiği, yine sanığın suç tarihinin 04.01.2019 ve öncesi olarak belirttiği Cumhuriyet savcısının 07.01.2019 tarihli havalesinin olduğu şikayet dilekçesi üzerine soruşturma yürütüldüğü anlaşılmakla katılanın fail ve fiilden haberdar olmasına rağmen 6 aylık şikayet süresinden sonra şikayette bulunması karşısında 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası kapsamındaki takibi şikayete bağlı olan suçtan hüküm kurulmuş olup,

bu suçun aynı Kanun'un 73 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 aylık şikayet süresine tabi olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre fiil ve failden haberdar olduğu tarihten itibaren şikayet hakkının 6 aylık kanuni süresi içinde kullanılmadığı anlaşıldığından 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin birinci fıkrası ila ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince sanıklar hakkında ayrı ayrı düşme kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Katılanın suça konu taşınmazı temizlemeleri için göndermiş olduğu işçileri 04.01.2019 tarihinde katılana ait taşınmazdan kovarak taşınmazından faydalanmasına engel olduklarını iddia ettiği sanıklar hakkında, Cumhuriyet Savcılığına 07.01.2019 tarihinde müraacatta bulunduğunun anlaşılması karşısında şikayetin 6 aylık süre içerisinde yapıldığının kabulü ile yargılamaya devam edilip esasa ilişkin bir hüküm kurulması gerekirken, katılanın süresinde şikayet hakkını kullanmadığından bahisle davanın düşürülmesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR