Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1931 K.2024/6150

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

1. Tavas Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.10.2020 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında iftira suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası, ikinci ve üçüncü fıkrası; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinin dördüncü fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Tavas Asliye Ceza Mahkemesinin 12.11.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında mağdur ...'ya yönelik iftira suçundan 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.

3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 06.09.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusuna ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına ve beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine ve buna yönelik ilk derece mahkemesince gerekçe gösterilmediğine, 4. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 5. Yeterli delil toplanmaması sebebiyle eksik inceleme yapıldığına, 6. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 7. Savunma hakkının kısıtlandığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanık ...'ın aleyhine tanıklıkta bulunan müşteki ...'nın, motosikletinin heybesine 14 fişek, daralı ağrılığı 39,50 gr esrar maddesi koyarak kolluğa ihbarda bulunarak hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan soruşturma başlatılmasına neden olmak suretiyle iftira suçunu, mağdurun iftira suçundan başlatılan soruşturmada 1 gün gözaltında kalmasına neden olmak suretiyle de kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Tavas Karahisar Jandarma Karakol Komutanlığında görevli memurların, mağdur ...'nın yakalanmasına ilişkin 26.08.2020 tarihli Şüpheli ve Sanık Hakları Formu düzenlediği, ancak bu tutanakta 'Gözaltına Alınmadı' ibaresi bulunduğu, 27.08.2020 tarihli Adli Görüşme Tutanağında ise Cumhuriyet Savcısı tarafından ...'nın gözaltına alınması talimatının verildiği anlaşılmıştır.

3. Tavas Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından mağdur ... hakkında uyuşturucu madde kullanma ve bulundurma suçundan 06.10.2020 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmıştır.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesi, katılana ilişkin 27.08.2020 tarihli serbest bırakma tutanağı ile 11.11.2020 tarihli tutanak içeriğinden; 26.08.2020 tarihinde uyuşturucu ve uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçu kapsamında yakalanan ...'nın 26.08.2020 tarihinde Tavas Nöbetçi Cumhuriyet Savcısının talimatı gereği gözaltına alınmadığı, bu sebeple nezarethane giriş çıkış bilgisinin olmadığını belirterek suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle, sanığın beraatine karar vermiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesi, sanık ...'ın katılan ...'ya iftira atması sonucu katılanın saat 11:40'da yakalanarak karakola götürüldüğünü, saat 19:30'a kadar karakolda gözetim altında bulundurulduğunu, katılanın kişi hürriyetinden sanığın beyanları sebebiyle yoksun bırakıldığı, bu haliyle sanığın iftira suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediğinin tutulan tutanaklar, katılan beyanı, olaya ilişkin kamera görüntü tutanakları ve tüm dava dosyası kapsamından anlaşıldığı gerekçesiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmünü kaldırarak sanığın mahkûmiyetine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, dava dosyası içeriği, olayın kolluğa intikal şekli, katılanın aşamalardaki istikrarlı anlatımları, bu anlatımlar ile uyumlu kamera görüntü tutanağı, tanık anlatımı, kovuşturmaya yer olmadığı kararı, şüpheli ifade tutanağının tanzim edilme saatinin katılanın yakalanmasından on iki saat sonra olması birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluştuğuna dair Bölge Adliye Mahkemesi kabulünde isabetsizlik bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dava dosyası kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 06/09/2022 tarihli ve 2021/1189 Esas, 2022/1215 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,