Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2000 K.2024/985

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; karar tarihi itibariyle temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İskenderun Cumhuriyet Başsavcılığının 27.03.2017 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kamu davası açılmıştır. 2. İskenderun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.10.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan 3 yıl 9 ay hapis ve 120,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

3. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 21.06.2022 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararındaki mahkumiyete ilişkin hükümlerin çıkartılmasına ve sanığın beraatına cümlesinin eklenmesi suretiyle, hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; sanığın mahkumiyeti yerine beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın çelişkili beyanlarda bulunduğuna, dosya üzerinden karar verilemeyeceğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesi'nin Kabulü

İncelemeye konu olay; sanık ve katılan arasında olay tarihi itibariyle gönül ilişkisi bulunması, sanığın katılandan borç para alması, aynı gün sanığın bu borcunu katılanın kartına yatırmak istemesi, katılanın kendisine ait kredi kartını sanığa vermesi, sanığın borcunu yatırmayıp katılanın bilgisi ve rızası dışında kredi kartından nakit avans çekip, büfeden harcama yapması, iddiasına ilişkindir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi'nin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın, kız arkadaşı olan katılana ait kredi kartını, katılanın bilgisi ve rızası dışında kullandığına ilişkin dosya içerisinde delil bulunmadığı, ayrıca sanığın yargılama sürecinde alınan istikrarlı savunmasında atılı suçu işlemediğine yönelik aksi kanıtlanamayan savunması birlikte değerlendirildiğinde; Mahkeme kararında hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkeme'nin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 2020/1647 Esas, 2022/924 Karar ve 21.06.2022 tarihli kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,