Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2017 K.2025/1020

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Diyarbakır 12. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14.04.2022 tarih ve 2021/903 Esas, 2022/591 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun)109/2, 109/3a-e, 58. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi'nin 12.09.2022 tarih ve 2022/1616 Esas, 2022/2238 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık eleştirilerek hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanığın Temyiz İstemi Üzerine atılı suçu işlemediğine, verilen suç nedeniyle kendisinin ve ailesinin mağdur olacağına ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre, sanığın Bismil ilçesindeyken eşi olan mağdureyi darp ettiği, bir süre sonra ele geçirilemeyen silahı çekerek, zorla Bismil'den Diyarbakır'a doğru götürdüğü, araç içerisindeyken mağdureyi darp etmeye devam ettiği, mağdurenin Bağıvar ilçesinde polis uygulama noktasına geldiklerinde dayanamayarak kendisini araçtan attığı ve polislerden yardım istediği ve sanığın bu şekilde mağdureyi hürriyetinden yoksun bıraktığı şeklindeki olaya ilişkin olarak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanığın, cebir uygulamak ve silah kullanmak suretiyle eşi olan mağdureyi hürriyetinden yoksun bıraktığı şeklindeki kabulün isabetli olduğu anlaşıldığından, sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi'nin 12.09.2022 tarih ve 2022/1616 Esas, 2022/2238 Karar sayılı kararı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,