Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2051 K.2024/2908

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karaman Cumhuriyet Başsavcılığının 09.11.2017 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında, parada sahtecilik suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin 14.07.2020 tarihli kararıyla sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 6 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 26.05.2022 tarihli kararıyla, Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin 14.07.2020 tarihli mahkûmiyet hükmü kaldırılarak 2 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz isteği; sanığın 12.06.2016 tarihli eylemde kastı olmadığı ve beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın 12.06.2016 tarihinde bakkala 2 adet 20,00 TL değerinde sahte banknot vererek sigara aldığı ve 17,50 TL para üstü almak suretiyle, üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir. 2. Dava dosyası kapsamında, mağdurların beyanları, olay yakalama, oto arama tutanakları, T.C. Merkez Bankasından alınan raporlar mevcuttur.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin 14.07.2020 tarihli kararıyla sanık hakkında 12.06.2016, 02.08.2016 ve 07.08.2016 tarihli eylemleri nedeniyle parada sahtecilik suçundan 6 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk derece mahkemesince verilen hüküm kaldırılarak, sanığın, 12.06.2016 tarihinde bakkala 2 adet 20,00 TL değerinde sahte banknot vererek sigara ve 17,50 TL para üstü almak suretiyle gerçekleştirdiği eylemin müstakil bir suç olduğu,

sanığın aynı gün yakalanıp ifadesi alındıktan sonra işlediği 02.08.2016 ve 07.08.2016 tarihli eylemlerinin ise birlikte ayrı bir suç teşkil ettiği, 07.08.2016 tarihli eylemi nedeni ile Ereğli Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2016/184 Esas 2017/13 Karar sayılı dosyasında verilen 3 yıl hapis ve 2.000,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün kesinleşmesi nedeniyle, 02.08.2016 tarihindeki eyleminin yeniden cezalandırılmasının mükerrer cezalandırmaya sebebiyet vereceği değerlendirildiğinden, sanığın sadece 12.06.2016 tarihli eylemi nedeni ile 2 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında, 12.06.2016 tarihli eylemi nedeniyle verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak kastı bulunmadığına ilişkin sanık müdafiin temyiz isteği yerinde görülmediğinden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararında, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 26.05.2022 tarihli ve 2021/2875 Esas, 2022/1474 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

...