Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2116 K.2025/2022

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.03.2018 tarihli ve 2017/94 Esas, 2018/134 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

B. İstinaf Mahkemesi Kararı

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 08.03.2023 tarih ve 2019/2587 Esas, 2023/367 Karar sayılı hükmü ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat hükmünün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/2. maddesi uyarınca kaldırılması ile sanığın, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanunun 109/2, 109/3-a-e, 110/1., 62., 53. maddesi uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanık hakkında beraat kararı verilmesinin gerektiğine, eksik inceleme neticesi hüküm kurulduğuna ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre, sanık ile eşi olan katılan mağdure Zeynep Karaçiftçi'nin boşanma aşamasında olup katılan mağdurenin kardeşi mağdur ...'in evinde, Konya'da çocuklarıyla birlikte kaldığı, sanığın olay günü Antalya'dan Konya'ya gelerek mağdur ...'in evine geldiği, burada katılan mağdureyi ve mağdur ...'i yanına alarak araçla gezmek üzere evden ayrıldıkları, daha sonra sanığın katılan mağdurenin kendisini aldattığını düşündüğü mağdur ...'i telefon ile arayarak Mevlana taraflarına çağırdığı, Bülent'in de gelmesi üzerine hep birlikte araç ile Tatlısu Mahallesi civarına geldikleri, burada sanığın tartışmaya başladığı,

arabadaki tüfeği alarak mağdurlara doğrultup onları araçtan indirdiği, tartışma esnasında elindeki tüfeğin araca doğru patladığı, daha sonra katılan mağdureyi "sen benimle geleceksin" diyerek katılan mağdureyi yanına alarak olay yerinden ayrıldığı, diğerlerinin olay yerinde kaldığı, katılan mağdureyle birlikte bir süre yürüdükten sonra yolda bir tıra bindikleri, daha sonra da bir ticari taksiye binerek tekrardan eve döndükleri, katılan mağdurenin teyzesine gitmek üzere evden ayrıldığı vakit eve kolluk görevlilerinin geldiği,

sanığın yakalamasının yapıldığı ve bu şekilde sanığın katılan mağdureyi hürriyetinden yoksun bıraktığının iddia edildiği olaya ilişkin olarak;

Katılan mağdurun ticari takside iken telefonu ile kolluk görevlilerine mesaj attığını beyan etmesine göre kolluk ekiplerinin suçtan haberdar olması ile birlikte soruşturmanın başladığı gözetildiğinde, 5237 sayılı Kanun'un 110/1. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması şartları oluşmadığı halde uygulanması aleyhe temyiz bulunmadığından eleştiri yapmakla yetinilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği,

sanığın aşamalardaki savunmaları, katılan anlatımları, diğer mağdur beyanları kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar, sağlık raporu ve tüm dosya kapsamında yer alan kayıt ve belgelere göre, sanığın eşi olan katılanı cebren ve silah kullanmak suretiyle hürriyetinden yoksun bıraktığı şeklindeki kabulün isabetli olduğu, soruşturma ve kovuşturma aşamasında gerekli olan araştırmaların yapıldığı anlaşıldığında sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 08.03.2023 tarih ve 2019/2587 Esas, 2023/367 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1.maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,