Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2123 K.2023/7860

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Zile Cumhuriyet Başsavcılığının 06.06.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz ve hakkı olmayan yere tecavüz suçlarından kamu davaları açılmıştır.

2. Zile Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli karar ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5 ay hapis 80,00 TL adli para cezasına, hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 10 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Zile Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 23.02.2021 tarihli kararı ile şikayetçi Maliye Hazinesi davadan haberdar edilip delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 233 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 234 üncü maddelerine aykırı davranılması ve Türk Ceza Kanunu'nun 154/1 inci maddesi uyarınca sanık hakkındaki suçun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 73. maddesi gereğince şikayete bağlı hale getirilmesi karşısında,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma girişiminde bulunulmadan yazılı şekilde hüküm kurulması, nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Zile Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2022 tarihli karar ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5 ay hapis 80,00 TL adli para cezasına, hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 10 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği: olağan zamanaşımının dolduğuna, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın hem katılana ait 1117 parsel sayılı taşınmazına bina yapıp katılanın taşınmazlarına gidip gelmekte kullandığı yola barikat çekmek hem de köy tüzel kişiliğine ait yola köy halkının giriş çıkışını engelleyecek şekilde tahta ve saç perde çekmek suretiyle tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık müdafiinin hakkı olmayan yere tecavüz suçuna yönelik temyiz itirazlarına ilişkin incelemede;

1. Fen bilirkişi raporuna göre sanığın, katılan ...'ye ait 1117 nolu parsele B harfiyle kırmızı renkte görüleceği üzere 69,12 metrekare tecavüz ettiğinin tespit edilmesi ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

B. Sanık müdafiinin köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçuna yönelik temyiz itirazlarına ilişkin incelemede;

Anayasa Mahkemesi'nin, 02/08/2022 gün ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 21/04/2022 gün ve 2020/87 esas, 2022/44 sayılı kararı ile; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'na 17/10/2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan "...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış..." ibaresinin "...seri muhakeme usulü..." yönünden Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında, sanık hakkında aynı Kanun'un 250 inci maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdi edilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Sanık müdafiinin hakkı olmayan yere tecavüz suçuna yönelik temyiz itirazlarına ilişkin incelemede;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Zile Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2022 tarihli kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık müdafiinin köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçuna yönelik temyiz itirazlarına ilişkin incelemede;

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Zile Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2022 tarihli kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

...