Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2147 K.2023/9845

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 22.10.2015 tarihli iddianamesiyle sanığın infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2016 tarihli kararıyla sanığın infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçundan 2 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş; kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 06.12.2022 tarihli kararıyla kısa karar tarihinde hükümlü olan sanığın yokluğunda mahkumiyet kararı verilerek savunma hakkı ihlal edildiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.04.2023 tarihli kararıyla sanığın infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçundan 2 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, suça konu eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi somut bir sebebe dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; Konya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak kalan sanığın cezaevine sokulması yasak olan tığ bulundurmak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Olay tutanağının incelenmesinde; Konya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu D Blok Müşahade 1 kısmı 7 numaralı odada yapılan kısmi aramada ...'a ait plastik terliğin taban kısmına gizlenmiş halde tığ bulunduğu belirtilmiştir.

3. Tanıklar R.A. ve S.A. arama tutanağındaki imzaların kendilerine ait olduğuna ve tutanak içeriğinin doğru olduğuna dair beyanda bulunmuşlardır.

4. 14.10.2015 tarihli bilirkişi raporunda tığda 1,5 cm'lik kısmın herhangi bir cisme monte edilmek amacıyla ısıtılmasından dolayı siyahlaştığı, 6136 sayılı Kanun kapsamına girmediği, ancak kişinin hassas yerine batırılmak veya dürtülmek sureti ile zarar verebileceği veya yaralayabileceği belirtilmiştir.

5. Sanık aşamalardaki savunmalarında atılı suçu kabul etmemiş; dava konusu tığın aynı cezaevinde kaldığı ...'ye ait olduğunu beyan etmiştir. ... sanığın iddiasını kabul etmemiş, tığ ile alakasının olmadığını beyan etmiştir. ... hakkında Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 22.10.2015 tarihli kararıyla infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş; karar kesinleşmiştir.

6. Ceza İnfaz Kurumlarında Bulundurulabilecek Eşya ve Maddeler Hakkında Yönetmeliğin 14. maddesinde hükümlülerin el işi faaliyetlerine ilişkin düzenlemenin yapıldığı, söz konusu düzenlemede maket bıçağı, tornavida gibi kesici ve delici alet ile boyama ve yapıştırmada kullanılan madde ve malzemelerin koğuş, oda ve eklentilerinde bulundurulmasına izin verilmeyeceği ifade edilmiştir; aramada ele geçen tığ bulundurulmasına izin verilen eşyalardan değildir.

IV. GEREKÇE

1. Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.04.2023 tarihli kararında; 12.10.2015 tarihli olay tutanağı, tutanak tanıklarının beyanları, bozma ilamı ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, Konya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak kalan sanığın, bilirkişi raporuna göre 6136 sayılı Kanun kapsamında olmayan ancak yaralayıcı niteliği bulunan tığı, Ceza İnfaz Kurumlarında Bulundurulabilecek Eşya ve Maddeler Hakkında Yönetmeliğin 14. maddesine göre yasak olmasına rağmen bulundurduğu sabit olduğundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde isabetsizlik görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR