Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2151 K.2023/8497

İlk derece mahkemesince sanık ...'ın yokluğunda kurulan 29.03.2023 tarihli hükmün, karar tarihinden önceki bir döneme denk gelen 14.03.2023 günü 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğ edildiğine ilişkin kaydın usule aykırı olduğu anlaşılmakla, sanığın öğrenme üzerine yapmış olduğu temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilmiştir.

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Uşak Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.11.2014 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmaları talebi ile dava açılmıştır.

2. Uşak 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.11.2015 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 25.10.2022 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmaması, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Uşak 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2023 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...'ın temyiz isteği, 1. Katılanın beyanlarına üstünlük tanındığına, 2. Eksik inceleme ile karar verildiğine, Ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir. B. Sanık ... müdafinin temyiz isteği, Somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; mağdure Gizem ile eşi sanık ... arasında geçimsizlik bulunduğu, bu nedenle mağdure Gizem'in annesi mağdure Ülkü ile birlikte kaldığı, olay günü sanıkların hileli yollarla mağdure Gizem'i kalmakta olduğu evden dışarı çıkarmaya çalıştıkları, bunun üzerine mağdure Ülkü'nün şüphelenerek belirtilen yere gitmesinin ardından, sanıklar tarafından cebirle araca bindirilerek alıkonulduğu, bir süre araçla dolaştırdıktan sonra sanıklarca evinin önüne bırakıldığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanıklar hakkında hüküm kurulduğu esnada, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden, aynı maddenin üçüncü fıkrası gereği bir kat arttırım yapıldığı sırada, hapis cezasının 4 yıl 12 ay yerine 5 yıl olarak fazla belirlenmesi, sonuç cezaya etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirilerek; sanıkların mahkumiyetlerine dair kararda bir isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ...'ın sübuta yönelik temyiz itirazları ve sanık ... müdafiinin somut bir nedene dayanmayan temyiz itirazı reddedilmiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR