Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2183 K.2024/990

İlk Derece Mahkemesi'nce verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; karar tarihi itibariyle temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03.03.2021 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Kayseri 16. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 03.11.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan beraat kararı verilmiştir.

3. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi'nin, 29.09.2022 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan 10 ay hapis ve 50,00 TL adli para cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; suç işleme kastı ve somut delilin bulunmadığına, zararın giderildiğine, Bilirkişi Raporu'na ve gerçek duruma aykırı karar verildiğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesi'nin Kabulü

İncelemeye konu olay; mağdurun kendisine ait kredi kartının borcunu ödemek için ATM'de işlem yapması, kartını bankamatik cihazının yuvasında unutup olay yerinden ayrılması, mağdurun arkasında sırada bekleyen sanığın, ATM önüne işlem yapmak için gelmesi, mağdurun açık olan hesabından 1.000,00 TL nakit avansı çekip olay yerinden ayrılması, iddiasına ilişkindir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi'nin Kabulü

İlk Derece Mahkemesi'nce kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Olay tarihi itibariyle 70 yaşında olan mağdurun, kendisine ait kredi kartının borcunu ödemek için ATM'de işlem yaptığı, kartını bankamatik cihazının yuvasında unutup olay yerinden ayrıldığı, mağdurun arkasında sırada bekleyen sanığın ATM önüne işlem yapmak için geldiği, mağdurun açık olan hesabından 1.000,00 TL nakit avansı çekip ayrıldığı olayda; sanığın aşamalardaki savunmasında "ilk etapta kendi kredi kartını cihaza koymaya çalıştığı ancak kart girmeyince ATM'nin kart yerinin bozuk olduğunu düşünerek cep telefonundan QR kodu okutup para çekmek istediği,

ATM'nin 1.000,00 TL tutarındaki parayı vermesi üzerine kendi kredi kartının hesabından işlemi gerçekleştirdiğini düşündüğü, 2.000,00 TL paraya ihtiyacı olduğu için tekrar kendi kredi kartını cihaza koymaya çalıştığı ancak başarılı olamayınca olay yerinden ayrıldığına" yönelik savunmasının, ATM güvenlik kamerası görüntülerinin CD İnceleme Tutanağı ve Bilirkişi Raporu ile aynı yönde olduğu sabittir.

Mağdurun alınan beyanında, kredi kartının limitinin 40.000,00 TL olduğu ve zararının sanık tarafından soruşturma aşamasında karşılandığı anlaşılmıştır. Tüm dosya kapsamına göre, sanığın istikrarlı ve tutarlı savunmasının aksine, üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine, yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR