Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2213 K.2024/1345

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tire Cumhuriyet Başsavcılığının 24.11.2020 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkındaki Kanun'un (6136 sayılı Kanun) 13 üncü maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan suçtan dolayı cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Tire 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan suçtan dolayı 1 yıl hapis cezası ve 600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. İlgili kararın Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin 20.09.2022 tarihli kararı ile, duruşmalı olarak yapılan incelemede, İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında atılı suçtan verilen mahkumiyet hükmünün kaldırılmasına, sanığın 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan suçtan dolayı 1 yıl 6 ay hapis cezası ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suça konu tabanca ve fişekleri kendi rızasıyla teslim etmesine rağmen lehine olan kanun hükümlerinin uygulanmadığına, fazla ceza tayin edildiğine ve re'sen gözetilecek nedenlerle verilen kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, kolluk görevlilerinin devriye faaliyetlerini ifa ettikleri esnada sanığın yaya olarak şüpheli hareketlerde bulunduğu esnada yanına gidildiği, sanığın şahsın bel kısmında kabarıklık fark edilmesi üzerine sanığın kendi rızası ile üzerinde bulunan ruhsatsız "Blow F92 CAL." ibareleri yazılı tabanca ve tabancaya ait 1 adet şarjör ve 9 adet 7.65 mm çaplı fişeği kolluk görevlilerine teslim ettiği, bu şekilde sanığın 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. İzmir Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce düzenlenen 21.01.2020 tarihli uzmanlık raporunda, üzerinde "BLOW F 92 CAL.

9 mm" ibareleri bulunan tabancanın atışına engel herhangi bir mekanik arızanın olmadığı, deneme ve mukayese atışlarında çap ve tipine uygun fişekleri patlattığı, 7.65x17mm. çap ve tipinde, Makine ve Kimya Endüstrisi (MKE) marka, dört adetinin kapsülleri sağlam, iki adetinin kapsülleri üzerinde teşhis niteliği bulunmayan sathi temas ile üç adet kapsülleri üzerinde mükerrer ateşleme iğnesi darbe izi mevcut olmak üzere dokuz adet fişek olduğu,

tabancanın şarjörü içinde bulunan dokuz adet fişeğin ise 7.65x17 mm. çap ve tipine uygun ateşli silahlarda kullanılmak üzere imal edildikleri, söz konusu tabanca ve fişeklerin 6136 sayılı Kanuna göre yasak niteliğini haiz ateşli silah ve fişeklerden olduğu, ancak, bahse konu tabancanın taşımakta olduğu nitelikler bakımından ilgili Kanunun 12 nci maddesinin dördüncü fıkrası kapsamı vahamet arz etmediği belirtilmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince üzerine atılı 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçunun sanık tarafından işlendiğinin sabit olması sebebiyle temel ceza belirlenirken 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi birinci fıkrasında belirtilen alt sınır dikkate alınmak suretiyle sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince "...sanığın sabıkasının incelenmesinde 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan bir çok mahkumiyet hükümlerinin bulunduğu, yine sanık hakkında Dairemizin 2021/1371 esas sayılı duruşması yapılan 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan dosyasının bulunduğu anlaşıldığından, sanığın kastının yoğunluğu, tehlikenin ağırlığına göre, Türk Ceza Kanununun 3/1 maddesinde düzenlenen adalet illkesi doğrultusunda..." alt sınırdan uzaklaşılarak eylemine uyan 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi birinci fıkrası gereğince cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Tebliğname yönünden;

Cumhuriyet Başsavcılığınca 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanmasına yönelik olarak sanığa yapılan davetin sanık tarafından kabul edilmediğinin sanığın imzasıyla tutanağa bağlandığı, sanığın kendi isteğiyle seri muhakeme usulünün uygulanamadığı anlaşıldığından Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2. Sanığın temyiz talebi yönünden;

Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen uzmanlık raporu, sanık savunmaları, kolluk kuvvetleri tarafından düzenlenen tutanak ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, Mahkemenin atılı suçun sabit olduğuna ilişkin kabulünde herhangi bir isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Mahkemece sanık hakkında verilen cezada; yasal ve yerinde gerekçelerle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 50 nci, 51 inci, 62 nci maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci ve devamı maddelerinde düzenlenen yasal ve takdiri indirim uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği anlaşılmakla sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 20.09.2022 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tire 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.02.2024 tarihinde karar verilmiştir.