Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/227 K.2023/3715

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 07.10.2021 tarihli ek kararın; kararın yürürlükte olduğu usul hükümlerine göre; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin resmi belgede sahtecilik suçu yönünden verilen ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanmak suçu açısından verilen beraat kararının gerekçesine yönelik olmayan temyizde sanığın hukuki yararı bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, Karşıyaka 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.03.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanmak suçundan 10 ay hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 09.09.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlerden resmi belgede sahtecilik suçundan verilen cezanın esastan

reddine, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanmak suçundan kurulan hüküm yönünden istinaf başvurusunun kabulüyle hükmün kaldırılıp atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 07.10.2021 tarihli ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, resmi belgede sahtecilik suçu yönünden 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiş, diğer suç yönünden temyiz incelemesi yapılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; resmi belgede sahtecilik suçu yönünden, suçsuz olduğuna ilişkindir. Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanmak suçundan ise sebep bildirmemiştir.

III. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

2. Sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmünün Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılarak beraat kararı verildiği anlaşıldığından, sanığın, hükmün gerekçesine yönelik olmayan, kendisi hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik temyiz talebinde hukuki yararı olmadığı anlaşıldığından reddine karar vermek gerekmiştir.

IV. KARAR

1. Gerekçe bölümünde iki numaralı bentte açıklanan nedenle, beraat kararının gerekçesine yönelik olmayan temyizde sanığın hukuki yararı bulunmadığından sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 07.10.2021 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,