Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2338 K.2023/9268

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında İskenderun Cumhuriyet Başsavcılığının 09.03.2015 tarihli iddianamesiyle, iftira suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. İskenderun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.12.2015 tarihli kararıyla, sanık hakkında iftira suçundan 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. İskenderun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.12.2015 tarihli kararının, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 26.05.2022 tarihli kararıyla, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca fazla ceza, aynı Kanun'un 43 üncü maddesi uygulanmayarak da eksik ceza tayin edildiği nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, İskenderun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.11.2022 tarihli kararıyla, sanık hakkında iftira suçundan 3 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; somut bir sebebe dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, mağdur tarafından zorla araca bindirildiği, araçta tartışma çıktığını, bir ara sokakta cebindeki 1.000,00 TL para ile cep telefonunun zorla alındığını çevreden yardım isteyerek polis imdat hattını aradığını beyan ettikten sonra aynı gün içinde aslında böyle bir olayın gerçekleşmediğini alkollü olduğundan mağdura iftira ettiğini ifade ettiği böylece üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma veya kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir.

2. Dosya kapsamında yer alan, sanığın 07.12.2014 tarihli beyanları, 06.12.2014 ve 07.12.2014 tarihli tutanaklar, 09.03.2015 tarihli mağdur hakkında silahla yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen ek kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar ile diğer tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın, mağdur hakkında soruşturma başlatılması için yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiasıyla şikayetçi olduğu aynı gün verdiği ikinci ifadesinde mağdura iftirada bulunduğunu beyan ederek etkin pişmanlık gösterdiği mağdur hakkında yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmakla, Mahkemece verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen ve bir sebebe dayanmayan temyiz talebi reddedilmiştir.

V. KARAR