Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2373 K.2024/8082

Kahramanmaraş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.20222 tarihli ve 2022/185 Esas, 2022/134 Karar

sayılı kararı ile hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan yapılan yargılama sonucunda seri muhakeme usulü uygulanarak 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 250 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 6 ay hapis ve 300,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.Kararın itiraz edilmeksizin 16.02.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.05.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.07.2023 tarihli ve KYB-2023/59502 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma isteminin;

"...Dosya kaspamına göre, sanığın mükerrir olduğu kabul edilerek cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de; tekerrüre esas alınan Kahramanmaraş 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17/04/2018 tarihli ve 2017/360 Esas, 2018/320 sayılı Kararının sirayet ile yeniden yapılan yargılaması sonucu anılan mahkemenin 02/12/2021 tarihli ve 2020/293 Esas, 2021/910 sayılı Kararıyla sanık hakkında kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinden tekerrüre esas alınamayacağı,

ayrıca sanığın adli sicil kaydında başkaca tekerrrüre esas alınabilecek bir mahkumiyet hükmünün de bulunmaması karşısında, sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Hükümlü ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulamasına esas alınan Kahramanmaraş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.04.2018 tarihli ve 2017/360 Esas, 2018/320 sayılı Karar sayılı kararının hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı olup bu kararın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesi kapsamında hüküm niteliği bulunmadığından tekerrüre esas olamayacağının gözetilmemesi ve adli sicil kaydında tekerrüre esas alınacak başka mahkûmiyetinin de bulunmaması nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR