Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2444 K.2024/9375

Erzincan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.01.2022 tarihli kararı ile hükümlü hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 09.02.2022 tarihinde kesinleşmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.05.2023 tarihli ve 2022/19385 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.07.2023 tarihli ve KYB-2023/60274 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.07.2023 tarihli ve KYB-2023/60274 kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, adı geçen sanığın hükümlü olarak bulunduğu Erzincan Açık Ceza İnfaz Kurumundan 16/09/2015 tarihinde firar etmesi ve 19/09/2015 tarihinde teslim olması eylemine ilişkin olarak, Erzincan Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 18/12/2015 tarihli ve 2015/7949 soruşturma, 2015/2329 Esas, 2015/2140 sayılı iddianame ile açılan dava üzerine Erzincan 3. Asliye Ceza Mahkemesince yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmiş ise de, sanığın yargılamaya konu eylemi hakkında daha önceden Erzincan Cumhuriyet Başsavcılığının 30/09/2015 tarihli ve 2015/6007 soruşturma, 2015/1647 Esas,

2015/1503 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında açılan dava üzerine yapılan yargılama neticesinde Erzincan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/09/2021 tarihli ve 2021/543 Esas, 2021/655 sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan, “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”

Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. İnceleme konusu Erzincan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/383 Esas ve Erzincan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/543 Esas sayılı dosyalarında dava konusu olay, hükümlünün özel izin sonrası teslim olmayarak firar etmesine ilişkindir. Her iki dosyada hükümlü hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

3.5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan yedinci fıkrası;

"...

(7) Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir...”

Şeklinde düzenlenmiştir.

4. Hükümlünün aynı tarihli ve konulu eylemi nedeniyle, karar ve kesinleşme tarihleri daha sonra olan Erzincan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.01.2022 tarihli ve 2021/383 Esas, 2022/18 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca açılan mükerrer davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Erzincan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.01.2022 tarihli ve 2021/383 Esas, 2022/18 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, yürütülen mükerrer davanın, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca REDDİNE, mahkemece hükmedilen bu CEZANIN KALDIRILMASINA,