Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2458 K.2024/9116

İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 20.09.2018 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un (6136 sayılı Kanun) 13 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan dava ile yapılan yargılama neticesinde İstanbul Anadolu 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.11.2020 tarihli kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 13.01.2021 tarihinde kesinleştiğine dair kesinleşme şerhi düzenlendiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 08.05.2023 tarihli ve 2022/25125 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB- 2023/58048 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/58048 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, sanığın 11/09/2014 tarihli eylemi sebebiyle 6136 sayılı Kanun'a muhalefet ve korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçlarından İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 20/09/2018 tarihli ve 2018/42281 esas iddianamesi ile hakkında kamu davası açılması sonrasında, aynı silahın İstanbul Anadolu 40. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/10 esas sayılı dosyasında yargılama konusu olduğundan bahisle, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan dolayı açılan dava dosyasının tefrikine karar verilerek,

tefrik edilen dava dosyasının İstanbul Anadolu 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/61 esas sayılı dosyasına kayıt edilmesini takiben, anılan Mahkemenin 20/01/2020 tarihli ve 2020/61 esas, 2020/10 sayılı kararı ile İstanbul Anadolu 40. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/10 esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği halde, birleştirme kararına konu suç yönünden de hüküm kurulmak suretiyle yazılı şekilde sanığın beraatına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.a) 11.09.2014 tarihinde Gülsuyu Mahallesi Eski Üsküdar Caddesi No.100/3 sayılı adrese silahla ateş edilmesi olayına ilişkin olay yeri incelemesinde, iki adet mermi nüvesi, bir adet mermi gömlek parçası, toplamda 6 adet kovan ele geçirildiği belirlenmiştir.

b) İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 20.09.2014 tarihli raporu ile ele geçen bir adet kovan ve bir adet mermi çekirdeği gömleği parçasının incelenmesinde, kovanın 9 mm çaplı Parabellum tipi fişek atar bir silahtan atılmış olduğu, bir adet mermi çekirdeği gömleği parçasının aynı çaplı içerisinde yiv-setler bulunan ateşli silah namlusundan çıkmış olduğu, 5 adet kovanın 7.65 mm çaplı Browning tipi fişek atar silahlarda kullanılmak üzere imal edilmiş, 6136 sayılı Kanun'a göre yasak niteliği haiz fişeklere ait olduğu, 5 adet kovanın aynı (tek-bir) silahtan atılmış olduğu, 2 adet nüvenin 6136 sayılı Kanun kapsamına giren yasak niteliği haiz fişeklere ait olduğu belirlenmiştir.

c) İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 10.01.2017 tarihli raporu ile, 11.09.2014 tarihinde ele geçen 5 adet kovanın, 650632 numaralı 7.65x17 mm çap ve tipinde fişek atan, Fransa yapısı, Unique marka, Bcf 66 model yarı otomatik tabancadan atılmış olduklarının tespit edildiği, tanzim edilen 17.01.2017 tarihli tutanak ile bahse konu tabancanın C.C.D. isimli bir şahıs tarafından elde edildiği,

bu tabanca ile C.K. isimli bir şahsın sanık tarafından vurulduğunun belirtilmesi üzerine sanık hakkında İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 20.09.2018 tarihli iddianamesi ile 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 28. Asliye Ceza Mahkemesine dava açıldığı, sanık hakkında aynı zamanda 29.03.2015 tarihli eylemi nedeniyle 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrasına aykırılık ve silahla kasten yaralama suçlarından İstanbul Anadolu 40. Asliye Ceza Mahkemesine dava açıldığı ve Mahkemece atılı suçlardan mahkumiyet kararı verildiği,

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 03.05.2019 tarihli kararı ile 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçunun temadi eden suçlardan olduğu belirtilerek mükerrer cezalandırılmanın önlenmesi açısından 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan verilen mahkumiyet kararının bozulmasına karar verildiği, İstanbul Anadolu 40. Asliye Ceza Mahkemesince, bozma kararı üzerine İstanbul Anadolu 28. Asliye Ceza Mahkemesindeki dosya ile birleştirilmesi muvakkafati istendiği, İstanbul Anadolu 28. Asliye Ceza Mahkemesince birleştirmeye onay verilmediği,

ancak sanığın mükerrer cezalandırılmasının önlemek amacıyla 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan yargılamanın tefrik edilerek 20.01.2020 tarihli ve 2020/61 Esas, 2020/10 Karar sayılı kararı ile İstanbul Anadolu 40. Asliye Ceza Mahkemesinin bozma sonrası yeni esası olan 2020/10 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği belirlenmiştir.

d) Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde, sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından açılan davanın 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçu yönünden tefrik edilerek İstanbul Anadolu 40. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/10 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği halde, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçu yönünden de hüküm kurulması suretiyle sanığın beraatine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR