Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2534 K.2024/1566

İlk Derece Mahkemesi'nce verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; karar tarihi itibariyle temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 18.12.2018 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan ayrı ayrı üç kez 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 24.05.2022 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; mağdurun zararını gidermek istediğine, hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağına, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.İlk Derece Mahkemesi tarafından sanık hakkında 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile mahkumiyet kararı verildiği, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından ise İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak sanık hakkında 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile mahkumiyet kararı verildiği ve ceza miktarının arttırıldığı anlaşılmakla; hüküm hakkında temyiz yoluna başvurulabileceğinden, Tebliğnamede ki red düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 282 nci maddesinin birinci fıkrasının (f.) bendinde, “Sanık, müdafii, katılan ve vekilinin davetiye tebliğ edilmesine rağmen duruşmaya gelmemesi hâlinde duruşmaya devam edilerek sanığın sorgu tutanakları anlatılmak suretiyle dava yokluklarında bitirilebilir.

Ancak, 195 inci madde hükümleri saklı kalmak üzere, sanık hakkında verilecek ceza, İlk Derece Mahkemesi'nin verdiği cezadan daha ağır ise, her hâlde sanığın dinlenmesi gerekir.” biçimindeki savunma hakkının kısıtlanamayacağı ilkesine dayanan Kanun'un emredici kuralına uyulması gerekirken, sanığın yokluğunda yapılan duruşma sonucunda yerel Mahkeme'nin mahkumiyet hükmü kaldırılarak daha ağır mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle anılan Kanun maddesine aykırı davranılarak sanığın savunma hakkı kısıtlanması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR