Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2571 K.2023/6461

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre, hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Elbistan Cumhuriyet Başsavcılığı 06.09.2013 tarihli iddianamesiyle sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması için dava açılmıştır. 2.Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 12.05.2022 tarihli mahkumiyet kararı yerine beraat kararı verilmesine ilişkin bozma kararından sonra sanık hakkında Elbistan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.12.2022 tarihli kararı ile bozmaya uyularak mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sûbuta ilişkin, Katılan kurum vekilinin ise vekalet ücreti verilmesi ile ilgilidir.

III- GEREKÇE

UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra sanığın 13.02.2023 tarihinde vefat ettiğinin belirtilmesi karşısında; bu husus araştırılarak, 5237 sayılı TCK.nın 64 üncü ve 5271 sayılı CMK.nın 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince ölüm nedeniyle düşürülmesi hususunun mahallince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Elbistan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.12.2022 tarihli kararına yönelik sanık müdafii ile katılan kurum vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,