Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2586 K.2023/7832

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibariyle temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Manisa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 06.11.2018 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma, kasten yaralama suçlarından kamu davası açılmıştır

2. Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.10.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma, kasten yaralama suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 15.10.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet Savcısının istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

4. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 15.10.2021 tarihli kararı sanık ve müdafi tarafından temyiz edilmekle; Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 20.03.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçu yönünden bozma kararı verilmiştir.

5. Bozma üzerine yapılan yargılamaya göre; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 10.05.2023 tarihli kararı sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, suça konu aletin kendisine ait olmadığı ve cezanın adli para cezasına çevrilmesi gerektiği gibi sebeplere ilişkindir. Sanık müdafiinin temyiz istemi, yeterli delil olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanığın Manisa E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlüyken olay günü kurumda mağdur ile kesici aletle yaraladığı ve ceza infaz kurumunda yasak eşya bulundurma suçlarını işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

İzmir Polis Kriminal Laboratuvar Amirliği'nin 16.06.2020 tarih ve İZM-BLS 20-03884 sayılı uzmanlık raporu. mağdur beyanı ve adli muayene raporu, tüm dosya kapsamı ile birlikte değerlendirildiğinde sanığın ceza infaz kurumunda yasak eşya bulundurduğunun anlaşılması karşısında sanık müdafiinin yeterli delil elde edilmediğine, sanığın ise suça konu aletin kendisine ait olmadığına ilişkin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, sanığa verilen hapis cezasının kısa süreli olmadığı ve adli para cezasına çevrilmesinin yasal olarak mümkün olmadığı anlaşılmakla sanığın temyiz istemlerinin reddine karar vermek gerekmiş,

Bölge Adliye Mahkemesi' nin kararının dava dosyasındaki bilgi ve belgeler ile uyumlu ve somut gerekçelere dayandırıldığının anlaşılması karşısında, hükümde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 10.05.2023 tarihli kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,