Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2677 K.2023/10639

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mardin Cumhuriyet Başsavcılığının 23.06.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında başka suçlarla birlikte 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan suçtan dolayı cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Mardin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.09.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 15 nci maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan suçtan dolayı takdiren ve teşditen 6 ay 20 gün hapis cezası ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Mardin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.09.2015 tarihli kararının, sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (8). Ceza Dairesinin 22.04.2022 tarihli kararı ile Mahkemece basit yargılama usulünün uygulanmasının değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonunda Mardin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.12.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanunun 15 nci maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan suçtan dolayı takdiren ve teşditen 6 ay 20 gün hapis cezası ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. Sanık tarafından verilen karara itiraz edilmesi üzerine Mahkemece seri muhakeme usulüne göre işlem yapılmak üzere Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmiştir. Seri muhakeme usulünün uygulanmaması üzerine yapılan yargılama sonucunda Mardin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.05.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen suçtan dolayı 5 ay hapis cezası ve 400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hakkında beraat karar verilmesi gerektiğine, söz konusu suç için zamanaşımı süresinin dolduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın kız kardeşi olan müştekinin babası ile tartışırken uykusundan uyanan sanığın elindeki bıçak ile kız kardeşini sol bacağından yaraladığı, alınan uzmanlık raporunda ele geçirilen bıçağın 6136 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinde yasak olarak nitelendirilen bıçaklardan olduğu, vahamet arz etmediğinin belirlendiği, bu şekilde sanığın 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Dava dosyası içeriği, sanığın savunmaları, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, uzmanlık raporu, Yargıtay bozma ilamı ve tüm dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirilerek sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyet kararı verildiği anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı ve aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında, 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının öngörüldüğü ve belirtilen zamanaşımı sürelerinin dolmadığı anlaşılmakla, sanığın atılı suç bakımından zamanaşımı süresinin dolduğuna ilişkin temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

V. KARAR