Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2694 K.2023/8758

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibariyle temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Akhisar Cumhuriyet Başsavcılığının 03.09.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve cinsel istismar suçundan cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır. 2. Akhisar Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 08.10.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan düşme kararı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise beraat karar verilmiştir; bu kararın Katılan ... ve mağdur vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay

8. Ceza Dairesinin 19.09.2022 tarihli kararı ile bozulmasına karar verilmiştir. 3. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, Akhisar Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 24.01.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Mağdur vekilinin temyiz istemi; suç vasfının yanlış değerlendirildiğine, cezanın az tayin edildiğine, eksik ve hatalı değerlendirme yapıldığı gibi sebeplere ilişkindir. Sanığın temyiz istemi ; somut bir nedene dayanmamaktadır. Sanık müdafiinin temyiz istemi, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, mağdurun rızasının olduğuna yaş konusunda hataya düşüldüğüne kararın usûl ve yasaya aykırı olduğu gibi sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde on beş yaşından küçük mağdurenin sanıkla birlikte ailesinin ikametinden ayrılarak herhangi bir cebir, tehdit veya hile olmaksızın sanığın yanına gidip orada kaldığı ailesinin ihbarı ile mağdurenin bulunduğu sanığın bu suretle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Mağdur vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde. 5237 sayılı Kanun'un 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunda on sekiz yaşını bitirmeyen çocuğun annesi ile babasının çocuk üzerinde sahip oldukları velayet haklarının koruma altına alınması nedeniyle, atılı suçun mağdurunun anne ile baba olması ve katılanlara gerekçeli kararın usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen hükmü temyiz etmemesi karşısında,

çocuğa yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı, aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin olmadığı, mahkemece verilen katılma kararının da bu hakkı vermeyeceği anlaşılmakla, çocuğun zorunlu vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B.

Sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde. 1. Sanık savunması, mağdur ve katılanlar beyanı, uzlaştırma raporu, mağdur çocuğa ait doktor raporları ve tim dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğine sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin mahkeme kabulünün uygun olduğu, mağdurenin rızasının olmasının suçta korunan hukuki yarar velinin aile hukukundan kaynaklanan velayet hakkı olduğu ve katılanların bilgisi ve rızasının olmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görülmemiş karar da hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Mağdur vekilin temyiz isteği yönünden. Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.01.2023 tarihli kararırına yönelik mağdur vekilin temyiz isteminin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık ve müdafiinin temyiz isteği yönünden.