Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/274 K.2023/3607

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eğil Cumhuriyet Başsavcılığının 23.02.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması için kamu davası açılmıştır. 2. Eğil Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

3. Eğil Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (8). Ceza Dairesinin 17.05.2022 tarihli ve 2019/10300 Esas, 2022/7323 Karar sayılı kararı ile "...sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 223/1. maddesinde düzenlenen cebir veya tehdit kullanarak veya hukuka aykırı başka bir davranışla kara ulaşım aracının hareket etmesinin engellenmesi ya da durdurulması veya gitmekte olduğu yerden başka yere götürülmesi şeklinde gerçekleşebilen ulaşım araçlarının kaçırılması veya alıkonulması suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma sonrası Eğil Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında kara ulaşım araçlarını kaçırma veya alıkoyma suçundan 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; eksik inceleme sonucu karar verildiğine, sanığın suç işleme kastı ile hareket etmediğine, haksız bir durumun sebep olduğu tahrik ile üzerine atılı eylemi gerçekleştiren sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, re'sen dikkate alınacak sebeplerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanık ...'ın, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen diğer sanıklarla birlikte Eğil İlçesi ... Mahallesinde ikamet ettikleri, mahallelerinde bulunan trafonun arızalanması sebebiyle elektrik trafosunun yandığı ve mahalleye elektrik verilemediği, sanığın, elektrik kesintisini protesto etmek amacıyla diğer sanıklarla birlikte sokağı taş ve lastiklerle trafiğe kapatarak okul servisi olarak hizmet eden servis araçlarının yoldan geçmelerini engelleyerek kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Dosya kapsamı, sanık savunmaları, mağdur beyanları, kolluk kuvvetleri tarafından hazırlanan tutanak, olay yeri tespit tutanağı, Yargıtay bozma ilamı ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanık ...'ın, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen diğer sanıklarla birlikte Eğil İlçesi ...

Mahallesi istikametine giden yolu taşlarla ve lastik yakmak suretiyle trafiğe kapattıkları, araçları durdurarak geçişini engelledikleri ve tüm araçların yaklaşık bir saat süreyle yolda bekletildiği somut olayda sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu' nun (5237 sayılı Kanun) 223 üncü maddesini birinci fıkrasında düzenlenen ulaşım araçlarının kaçırılması veya alıkonulması suçunu işlediğine yönelik ilk derece mahkemesi kararında isabetsizlik bulunmadığından,

sanık müdafiinin, eksik inceleme sonucu karar verildiğine, sanığın suç işleme kastı ile hareket etmediğine, haksız bir durumun sebep olduğu tahrik ile üzerine atılı eylemi gerçekleştiren sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR