Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2749 K.2024/2190

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 07.05.2014 tarihli iddianamesi ile sanığın parada sahtecilik suçunu işlediğinden bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince cezalandırılması talep edilmiştir.

2. Gaziantep 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2016 tarihli kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci ve 50 nci maddesinin birinci fıkrası (a) bendi uyarınca 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Mahkumiyet kararı, sanığa 25.02.2015 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2 nci maddesi gereği tebliğ edilerek, hüküm 04.03.2016 tarihinde kesinleştirilmiştir.

3. Sanık müdafii 06.09.2022 tarihli dilekçesi ile kanun yararına bozma talebinde bulunmuştur.

4. Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 16.02.2023 tarihli yazısında, sanığa yapılan gerekçeli karar tebliğinin usulsüz olduğu ve kararın kesinleşmediği, bu itibarla sanık müdafii tarafından verilen kanun yararına bozma talebini içerir dilekçenin süresinde verilmiş temyiz dilekçesi olarak merciince değerlendirilmesi gerektiği değerlendirmesi ile ilgili kararın kanun yararına bozma incelemesine konu edilmediği bildirilmiştir.

5. Gaziantep 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05.05.2023 tarihli ek kararı ile dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz talebi, müvekkilinin 10.04.2015 tarihli fiili nedeni ile temyize konu cezaya mahkum edildiği, Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/184-2015/326 karar sayılı dosyasında suç tarihi 11.04.2015 olan aynı nitelikli fiil nedeni ile yargılandığı ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, parada sahtecilik suçunun temadi eden suçlardan olduğu, müvekkilinin temyize konu yargılamasının mükerrer dava olduğu iddiasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Davaya konu olay, sanığın, katılanın işlettiği petrol istasyonunun market kısmından 91,00 TL tutarında alışverişe karşılık bir adet sahte 100,00 Amerikan doları vererek para üstü 165,00 TL aldığı, sonrasında 100,00 Amerikan doları daha bozdurmak istediğini söyleyerek karşılığında 256,00 TL alarak ayrıldığı, katılanın durumdan şüphelenerek iki adet 100 Amerikan dolarını döviz bürosuna götürdüğünde sahte olduğunu anlayarak durumu kolluk kuvvetlerine bildirdiği iddiasına ilişkindir.

2. ... Gaziantep Şubesinin 17.04.015 tarihli raporunda, suça konu 2 adet 100 Amerikan dolarının sahte olduğu, aldatma kabiliyetinin bulunduğunun bulunduğu bildirilmiştir.

3. Sanık, iddiaya konu sahte paraları verdiğini ikrar etmiş ancak bunları Gürcistan'dan aldığını, sahte olduklarını bilmediğini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre, sanığın yokluğunda verilen kararın, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince tebliğ imkansızlığı sebebiyle 2 nolu haber kağıdı kapıya yapıştırıltıktan sonra Batıkent Mahallesi muhtarına ilgili evrakın bırakılmak suretiyle 25.02.2016 günü tebliğ edilip, beyanda bulunan veya haber bırakılan komşu, kapıcı veya yönetici ismi tespit edilmeksizin tebliğ işlemi tamamlanarak kesinleştirildiği anlaşılış ise de; tebliğ evrakında gerekçeli karar gönderildiğinin yazılmamış olması,

ayrıca beyanda bulunan komşu, kapıcı veya yöneticinin açık kimliğinin tebliğ mazbatasında gösterilmediği durumda, tebliğ memurunun gerçekten muhatabın adresine gittiği fakat bulamadığı hususunun belgelenmediği, yapılan işlemin tebliğ memurunun soyut beyanından ibaret kaldığı ve tebligattan haberdar edilen kişi sadece imzadan imtina etme hakkına sahip olup, isim vermekten imtina edemeyeceğinden bu haliyle sanığa yapılan tebligatın usulsüz olduğu ve kararın kesinleşmediği, bu itibarla sanık müdafii tarafından verilen 06.09.2022 tarihli kanun yararına bozma talebini içerir dilekçenin süresinde verilmiş temyiz dilekçesi olarak kabul edilmiştir.

Oluşa, iddianamedeki anlatıma ve kabule göre, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir, tartışma ve davaya bakma görevinin, anılan maddedeki hapis cezasının üst sınırına göre 5235 sayılı Kanunun 12 nci maddesi gereğince ağır ceza mahkemesine ait bulunduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

V.KARAR