Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2920 K.2023/9444

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Çankırı Cumhuriyet Başsavcılığının 25.12.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2.Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 tarihli kararı ile sanığın köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 3.000,00 TL. Adli para cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Mahkemenin, 04.02.2016 tarihli kararının sanık ve suçtan zarar gören Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza dairesinin 18.10.2022 tarihli kararı ile "Şikayetçi Maliye Hazinesi davadan haberdar edilip delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmemesi ve sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 250 nci maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdi edilmesinde zorunluluk bulunması," nedenleri ile bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozma sonrası, Mahkemece dosyanın seri muhakeme usulünün uygulanması için seri muhakeme bürosuna gönderilmesine ve durma kararı verilmesine karar verilmiştir. Sanığın seri muhakeme usulünün uygulanmasını kabul etmemesi üzerine dosya iade edilmiştir.

5.Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.05.2023 tarihli kararı ile sanığın köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 3.000,00 TL. Adli para cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, suç işleme kastı olmadığına, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın ... Köyü tüzel kişiliğine ait 300 ada 18 (eski parsel 1102) parsel sayılı meraya sürüp ekmek sureti ile tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükümde, Çankırı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/41-465 Esas sayılı dosyasında, keşifte ve 25.05.2012 tarihli fen bilirkişi raporunda sanığın dava konusu 300 ada 18 parsel (eski parsel 1102) sayılı meranın 9045,41 m2 lik kısmına tecavüzünün devam etmesi nedeni ile ihbarda bulunulduğu, mahkemece yapılan keşifte sanığın merayı terk ettiği ancak eski hale getirmediği, sanığın köy tüzel kişiliğine ait meraya tecavüz suretiyle üzerine atılı hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediği anlaşıldığından hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR