Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2985 K.2024/1989

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Konya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10.11.2008 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında sahte olduğunu bilmeyerek aldığı parayı bilerek tedavüle sokma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Konya 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 05.10.2010 tarihli kararı ile sanık hakkında sahte olduğunu bilmeyerek aldığı parayı bilerek tedavüle sokma suçundan 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, ele geçen sahte banknotun müsaderesine ve kurulan mahkûmiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3. Sanığın tabi olduğu 5 yıllık denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeni ile yapılan ihbar üzerine Konya 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.07.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

4. Konya 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 06.10.2022 tarihli ve 2020/7744 Esas, 2022/13628 Karar sayılı kararı ile "...Oluşa, iddianamedeki anlatıma ve kabule göre, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 197/1. madde ve fıkrasında tanımlanan suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir, tartışma ve davaya bakma görevinin, anılan maddedeki hapis cezasının üst sınırına göre 5235 sayılı Kanun'un 12. maddesi uyarınca Ağır Ceza Mahkemesine ait bulunduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması.." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Konya 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.11.2022 tarihli ve 2022/759 Esas, 2022/563 Karar sayılı kararı ile mahkemelerinin görevsizliğine, dava dosyasının görevli ve yetkili Konya Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

6. Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.06.2023 tarihli ve 2022/486 Esas, 2023/299 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan, neticeten 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; dava zamanaşımının dolduğuna, sanığın atılı suçu işlediğine dair bir delilin olmadığına ve sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanığın suç tarihinde marketten yaptığı alışveriş karşılığında sahte 100,00 TL banknot vererek ödeme yaptığı ve aynı gün müşteki tarafından kendisine sahte para ile ödeme yapan kişi olarak teşhis edildiği, bu şekilde sanığın atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir. 2. Dava dosyası kapsamında, Türkiye Cumhuriyeti ... Sahte Banknot İnceleme ve Değerlendirme Raporu, müşteki ve tanık beyanı mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca suçunun olağan dava zamanaşımının 15 yıl, 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasında yazılı kesme nedenleri bulunan sanık hakkında olağanüstü dava zamanaşımının ise suç tarihi olan 24.08.2008 tarihinden itibaren 22 yıl 6 ay olduğu gözetildiğinde, parada sahtecilik suçu yönünden zamanaşımının gerçekleşmediğinin belirlenmesi nedeniyle, sanık hakkında kurulan hükümde bu yönden hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafiinin bu hususa ilişkin temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dava dosyası içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3. Sanık hakkında verilen hapis cezasının 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle 2 ay 15 gün hapis cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde sonuç ceza olarak hükmedilmesi, isabetli bulunmamış olup bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.06.2023 tarihli, 2022/486 Esas ve 2023/299 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının dördüncü paragrafında yer alan "neticeten 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin çıkartılarak yerine "cezasının 2 ay 15 gün hapis cezası üzerinden infazına" ibarelerinin eklenmek suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,