Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2990 K.2024/1891

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21.12.1999 tarih ve 1999/839 no’lu iddianamesi ile; sanık ... hakkında temyizin kapsamına göre 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen suçtan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Kahramanmaraş 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07.11.2001 tarih, 1999/1022 Esas ve 2001/1029 sayılı kararı ile sanık ... hakkında ruhsatsız tabanca taşıma eyleminden 10 ay hapis ve 50.000.0000 (eski TL) TL ağır para cezası verilmiştir.

3. Sanığın temyiz istemi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 03.12.2003 tarih, 2002/12594 Esas ve 2003/6720 sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiş ve karar 03.12.2003 tarihinde kesinleşmiştir.

4. Sanığın uyarlama yargılaması yapılması talebi üzerine Kahraman Maraş 2.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08.08.2005 tarih, 1999/1022 Esas ve 2001/1029 sayılı ek kararı ile uyarlama isteminin reddine karar verilmiştir.

5. Ek karara karşı sanık müdafiinin temyiz istemi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 14.06.2006 tarih, 2006/756 Esas ve 2006/5258 sayılı ilamı ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

6. Kahramanmaraş 2.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21.12.2006 tarih, 2006/545 Esas ve 2006/838 sayılı kararı ile sanık hakkında eski yasa hükümlerinin lehe olduğu değerlendirilmesi neticesinde 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

7. Sanık müdafinin tamyizi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 16.04.2008 tarih, 2007/12839 Esas ve 2008/4275 sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verildiği ve bozma yapılan yargılamada 01.12.2008 tarih, 2008/752 Esas ve 2008/1114 sayılı Kararı ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, verilen karar 08.12.2008 tarihinde kesinleşmiştir. .

8. Kahramanmaraş (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/503 Esas, 2011/796 karar sayılı dosyası üzerinden sanığın denetim süresi içerisinde suç işlediğinden dolayı ihbarda bulunulması Kahramanmaraş 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 21.04.2016 tarih, 2016/175 Esas ve 2016/259 sayılı ilamı ile hükmün açıklanmasına karar verilmiştir.

9. Sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 24.06.2021 tarih, 2021/9267 Esas ve 2021/16742 sayılı ilamı ile hükmün gerekçesiz olarak açıklanması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

10. Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma suçundan zaman aşımı nedeniyle davanın düşmesine dair karar verilmiştir.

11. Verilen kararın Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 16.11.2022 tarih ve 2022/1539 Esas, 2022/16932 Karar sayılı ilamı ile.

"Sanık hakkında verilen 07.11.2001 tarihli hükmün Dairemizin 03.12.2003 tarihli kararı ile onanarak kesinleşmesinden sonra, 5237 sayılı TCK.nın yürürlüğe girmesi nedeniyle uyarlama yargılaması yapılmasına göre kesinleşmiş hüküm karşısında dava zamanaşımı süresinin işlemeyeceği gözetilmeden yargılamaya devamla esasa ilişkin bir karar verilmesi gerekirken, dava zamanaşının gerçekleştiği gerekçesiyle düşme karar verilmesi,yasaya aykırı,

Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA'' karar verilmiştir.

12. Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 765 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası, 50 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi, davanın zaman aşımına uğradığına, müvekkilin atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanık ile inceleme dışı Fatih Tekinşen arasında çıkan tartışma neticesinde, sanığın ruhsatsız tabanca ile ateş ederek inceleme dışı Fatih'i yaraladığı ve bu suretle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir. 2. Kahramanmaraş Polis Kriminal Laboratuvar Müdürlüğünce düzenlenen 18.02.2000 tarihli uzmanlık raporunda, '' 55809'' numaralı 7.65 mm çapında Browning tipi fişek atar yarı otomatik tabancanın, 6136 sayılı Kanunda belirtilen yasak nitelikteki ateşli silahlardan olduğu ve tabancanın aynı Kanunun 12 nci maddesinin dördüncü fıkrasında belirtilen vahim silahlardan olmadığı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin 1 inci fıkrasında tanımlanan suç, seri muhakeme usulü kapsamında olsa da, dava dosyasında sanık hakkında kesinleşen hüküm sonrası uyarlama yargılaması yapılmış olması ve uyarlama yargılaması neticesinde verilen kararın temyiz edilmesi karşısında Tebliğname'de bozma isteyen (1) numaralı bende iştirak edilmemiştir.

2. Mahkemece, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı yasa ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun ile 765 sayılı Kanun hükümlerinin karşılaştırılması sonucunda eski Kanun'un sanık lehine olduğu belirtilerek,

sanığın 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 765 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ve 50 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ancak, hükmün devamında, lehe hükümlerin uygulanması bakımından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun)'un ilgili hükümlerinin tatbik edilmesi suretiyle çapraz uygulama yapılması hukuka aykırı bulunmuş; ancak bu hususun 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 322 nci maddesine göre düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle Kahramanmaraş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.07.2023 tarihli 2022-906 Esas, 2023-221 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereğince BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün (5.6.ve 7.) paragraflarının çıkarılarak yerine ''sanık hakkında koşulları oluşmadığından 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un (647 sayılı Kanun) 4, 5 ve 6 ncı maddelerinin uygulamasına yer olmadığına'' ibaresinin yazılması suretiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,