KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2023/3032 E., 2024/961 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Şubat 2024
- İncelenen kararın mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Karar tarihi
- 24.02.2020
- Ek karar tarihi
- 10.05.2023
- Ek karar sayısı
- 2019/1264 E., 2020/716 K.
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma
Hükümlü hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü
Hükümlü hakkında, Kuşadası 4.Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.01.2019 tarihli kararı ile 6136 sayılı kanuna muhalefet suçundan kurulan “10 ay" hapis cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin reddine dair ek kararın temyizinin niteliği karşısında;
5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin,10.05.2023 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2023/3032, K. 2024/961, 7 Şubat 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama